Przejdź do treści
Grand Prix Las Vegas 2026Lando NorrisMax Verstappen

352! Vegas niemal podwaja rekord liczby wyprzedzeń

Max Verstappen a Isack Hadjar
©

Getty Images/RB Content Pool

Udostępnij
Udostępnij

Tegoroczne Grand Prix Las Vegas przejdzie do historii. Oczywiście wyścig nie musiał przypaść do gustu każdemu, ale pod względem widowiska i walki na torze z pewnością należał do najlepszych w tym roku. Być może nawet nie tylko w tym roku. W tym chaotycznym wyścigu padł niemal dwukrotnie wyższy rekord liczby wyprzedzeń.

Po raz kolejny wracamy jednak do dobrze znanej dyskusji, którą podejmowaliśmy już kilkakrotnie w tym sezonie. Liczba manewrów wyprzedzania to jedno, a jakość ścigania – drugie.

Najpierw spójrzmy na liczby. Grand Prix Las Vegas 2026 jest oficjalnie wyścigiem z największą liczbą wyprzedzeń. Statystycy naliczyli ich dokładnie 352. Dla porównania poprzedni rekord należał do Grand Prix Holandii 2023, podczas którego wykonano 186 manewrów wyprzedzania, choć niektóre źródła na drugim miejscu umieszczają tegoroczny wyścig na Monzy z 258 wyprzedzeniami.

Warto zaznaczyć, że ta statystyka nie jest tak jednoznaczna jak liczba zwycięstw czy pole position. Niektóre źródła liczą każdy manewr, inne śledzą jedynie zmiany kolejności na koniec poszczególnych okrążeń. Jeśli więc kierowcy dwukrotnie zamienią się pozycjami w trakcie jednego okrążenia, nie zostanie to odnotowane jako wyprzedzenie.

Grand Prix z największą liczbą wyprzedzeń:

  1. GP Las Vegas 2026 – 352
  2. GP Włoch 2026 – 258
  3. GP Holandii 2023 – 186
  4. GP Bahrajnu 2026 (w Malezji) – 185
  5. GP Las Vegas 2023 – 181
  6. GP Chin 2016 – 170
  7. GP Brazylii 2012 – 158
  8. GP Miami 2026 – 150
  9. GP Chin 2026 – 146
  10. GP Turcji 2011 – 132

Na drugim biegunie znajdują się wyścigi bez ani jednego manewru wyprzedzania. Było ich pięć – GP Monako 2003, GP Stanów Zjednoczonych 2005, GP Europy 2009, GP Monako 2021 i GP Belgii 2021. Jeśli jednak chodzi o entuzjazm wobec samego wyścigu, wiecznie niezadowoleni kierowcy nie do końca go podzielali.

W Vegas niewiele zabrakło też do pobicia kolejnego rekordu – liczby wyprzedzeń w walce o prowadzenie. Ten wieloletni rekord pochodzi z GP Włoch 1965, w którym zwyciężył Jackie Stewart, a lider zmieniał się dokładnie 41 razy. W tegorocznym wyścigu w Las Vegas doszło do tego „tylko” 35 razy.

Pod pewnymi względami wyścig z 1965 roku przypominał tegoroczny. Na Monzy, która nie miała wówczas szykan, kierowca jadący z przodu był właściwie bezbronny, a o wszystkim decydowała jazda w cieniu aerodynamicznym. W tamtej epoce nie tylko w Formule 1, ale także w innych kategoriach jednomiejscowych kluczowe były odpowiedni moment na atak i pozycja na torze na ostatnim okrążeniu.

Verstappen nie był szczególnie zachwycony

Kierowcy zachowali jednak ostrożność w ocenie jakości ścigania. „Pamiętam, że wygrałem kiedyś w taki sposób w Mario Kart” – powiedział zwycięzca wyścigu Max Verstappen. Przyznał, że choć pod pewnym względem wyścig sprawiał mu przyjemność, serce kierowcy wyścigowego podpowiadało mu coś innego.

„Pamiętam, że wygrałem kiedyś w taki sposób w Mario Kart. Czasem spadasz do tyłu, łapiesz cień aerodynamiczny i działa coś w rodzaju [efektu] ułatwiającego dogonienie rywali, wiecie? Zawsze gdy zostajesz z tyłu, jedziesz szybciej. Właśnie wtedy po raz ostatni czułem coś takiego” – powiedział Verstappen.

Zapytany, czy wyścig sprawił mu przyjemność, Max odpowiedział: „Jeśli patrzę na to sercem kierowcy wyścigowego, to nie. Jeśli patrzeć na to jak na widowisko, to tak. Podobało mi się odzyskiwanie pozycji i cała reszta, ale wolę patrzeć na to sercem kierowcy. Nawet moje tętno… W ogóle się nie denerwowałem, bo, sam nie wiem, miałem wrażenie, że po prostu spokojnie sobie jadę i tylko staram się korzystać z energii z akumulatora w odpowiednich momentach albo po to, by się bronić” – powiedział Verstappen.

„Ale jako widowisko, kiedy ogląda się to z zewnątrz, pewnie tak, może się podobać. Tylko że… sam nie wiem” – dodał Max.

Drugi na mecie Lando Norris wyraził bardzo podobną opinię. „Myślę, że jeśli chodzi o ściganie, dla kogoś oglądającego to z zewnątrz był to pewnie najlepszy wyścig w historii Formuły 1. Nigdy nie wiadomo, co się wydarzy. Wyprzedzenia brały się znikąd” – powiedział urzędujący mistrz świata.

„Rzecz w tym, że czasem zbliżasz się do innych z przewagą prędkości rzędu 20–30 kilometrów na godzinę, a wobec nas było to szczególnie widoczne. Niektóre wyprzedzenia nie były tak naprawdę wyprzedzeniami: naciskasz przycisk boost i mijasz rywala” – kontynuował Norris.

„Ściganie nadal było dobre. Wciąż walczysz o pozycję i jest w tym wiele dobrych rzeczy. Jestem jednak pewien, że gdyby akumulator nie działał w taki sposób, nadal mielibyśmy równie dużo wyprzedzeń, a nam, kierowcom, sprawiałoby to jeszcze większą przyjemność. Moglibyśmy po prostu naciskać i jechać na pełnym gazie, zamiast myśleć o odzyskiwaniu energii, akumulatorze, o tym, kiedy nie korzystać z energii, a kiedy z niej korzystać, i o całej reszcie” – dodał Norris.