
AlanPermane
Szef zespołu
Od roku




Szef zespołu
Od roku

Dyrektor generalny
Od roku

Dyrektor ds. technicznych
Od roku

Dyrektor techniczny
Od roku

Inżynier wyścigowy
Arvid Lindblad
Od roku

Inżynier wyścigowy
Liam Lawson
Od roku


Racing Bulls ma na koncie dwa zwycięstwa w Formule 1, oba odniesione na Monzy, choć pod różnymi nazwami. Włoski zespół z siedzibą w Faenzy kilkakrotnie zmieniał nazwę, odkąd w 2005 roku przejął go Red Bull. Kibice znali go jako Toro Rosso, AlphaTauri i RB, a przed sezonem 2025 przyjął nazwę Racing Bulls. Jego największymi osiągnięciami pozostają zwycięstwa Sebastiana Vettela i Pierre'a Gasly'ego, ale odegrał też ważną rolę w rozwoju przyszłych mistrzów świata, w tym Maxa Verstappena. Sezon 2025 zespół zakończył na szóstym miejscu w klasyfikacji konstruktorów, a jego najlepszy wynik wywalczył debiutant Isack Hadjar.
Historia Racing Bulls sięga 1985 roku, kiedy włoski przedsiębiorca Giancarlo Minardi wprowadził własny zespół do Formuły 1. Przez kolejne dwie dekady ekipa z Faenzy należała do najmniejszych w stawce. Mimo ograniczonego budżetu na stałe zadomowiła się w mistrzostwach i dała szansę kilku młodym kierowcom.
Ważna zmiana nastąpiła pod koniec sezonu 2005, kiedy austriacka firma Red Bull kupiła zespół od jego ówczesnego właściciela, Paula Stoddarta. Przedsiębiorstwo kierowane przez Dietricha Mateschitza miało już Red Bull Racing i postanowiło stworzyć drugi zespół, przede wszystkim z myślą o rozwoju młodych kierowców.
Od sezonu 2006 Minardi kontynuowało więc starty jako Scuderia Toro Rosso, co po włosku oznacza Red Bull. Kierowcami zostali Vitantonio Liuzzi i Scott Speed, a na czele zespołu stanął Franz Tost.
Liuzzi zdobył pierwszy punkt dla Toro Rosso w Grand Prix Stanów Zjednoczonych 2006. Debiutancki sezon zespół zakończył na dziewiątym miejscu w klasyfikacji konstruktorów i stopniowo rozwijał współpracę z siostrzaną ekipą Red Bull Racing.
Inną ważną postacią w tych pierwszych latach był były kierowca Formuły 1 Gerhard Berger, który w 2006 roku nabył 50 procent udziałów w zespole. Jego doświadczenie pomogło budować ekipę mającą łączyć rozwój młodych talentów z ambicją regularnego zdobywania punktów.
Pierwszy wielki sukces przyszedł w sezonie 2008. Kierowcami Toro Rosso byli Sébastien Bourdais i Sebastian Vettel, który dołączył do zespołu w trakcie poprzedniego sezonu.
Niemiec stopniowo zaczął osiągać wyniki przekraczające oczekiwania wobec mniejszej ekipy. Kulminacją było Grand Prix Włoch 2008, podczas którego zdobył pole position na mokrym torze, a następnie wygrał wyścig.
W wieku 21 lat Vettel został najmłodszym wówczas zwycięzcą Grand Prix w historii Formuły 1. Toro Rosso odniosło też pierwsze zwycięstwo przed siostrzanym Red Bull Racing, które na swój premierowy triumf musiało poczekać do następnego sezonu.
Monza nie była jedynym udanym występem zespołu. Vettel regularnie punktował w drugiej połowie sezonu i pomógł Toro Rosso zająć szóste miejsce w klasyfikacji konstruktorów. Ekipa uplasowała się nawet przed Red Bull Racing, co pozostaje jednym z najbardziej znaczących osiągnięć w jej historii.
Po zakończeniu sezonu Vettel przeszedł do głównego zespołu Red Bulla, z którym później zdobył cztery tytuły mistrza świata z rzędu. Toro Rosso pokazało tym samym, jak ważną rolę odgrywa w przygotowywaniu kierowców do startów w najbardziej utytułowanych zespołach mistrzostw.
Po odejściu Vettela Toro Rosso wróciło do środka i końca stawki. W kolejnych latach nadal jednak rozwijało młodych kierowców, którzy później otrzymywali szanse w większych zespołach.
W jego barwach startowali między innymi Daniel Ricciardo, Jean-Éric Vergne, Daniił Kwiat i Carlos Sainz. Szczególną uwagę przyciągnęło pojawienie się Maxa Verstappena, który zadebiutował w Formule 1 w 2015 roku w wieku 17 lat.
Holender został partnerem Sainza i już w pierwszym sezonie notował występy potwierdzające jego wyjątkowy talent. Najlepsze wyniki osiągnął na Węgrzech i w Stanach Zjednoczonych, gdzie zajmował czwarte miejsca.
Po pierwszych czterech wyścigach sezonu 2016 Verstappen awansował do Red Bull Racing. Już w pierwszym starcie w nowym zespole wygrał Grand Prix Hiszpanii, zostając najmłodszym zwycięzcą w historii Formuły 1.
Toro Rosso ponownie spełniło swoją rolę zespołu szkolącego młode talenty, przygotowując utalentowanego kierowcę do rywalizacji na najwyższym poziomie. Verstappen zdobył później z Red Bullem cztery tytuły mistrza świata w latach 2021–2024.
Istotną zmianą techniczną było przejście na jednostki napędowe Hondy w 2018 roku. Toro Rosso zostało pierwszym zespołem z grupy Red Bulla współpracującym z japońskim producentem, pomagając przygotować grunt pod późniejsze partnerstwo Hondy z Red Bull Racing.
W 2019 roku zespół wrócił na podium. Daniił Kwiat zajął trzecie miejsce w deszczowym Grand Prix Niemiec, a Pierre Gasly był drugi w Grand Prix Brazylii.
Toro Rosso zdobyło wówczas 85 punktów i zajęło szóste miejsce w klasyfikacji konstruktorów. Po jedenastu latach wyrównało swój najlepszy wynik z sezonu 2008.
Od sezonu 2020 zespół startował jako Scuderia AlphaTauri. Red Bull chciał zwiększyć rozpoznawalność swojej marki odzieżowej, a ekipa zachowała zaplecze techniczne w Faenzy i swoją rolę w programie rozwoju kierowców.
AlphaTauri rozpoczęło nową erę z Pierre'em Gaslym i Daniiłem Kwiatem w składzie. Francuz wrócił do zespołu w trakcie poprzedniego sezonu po nieudanym okresie w Red Bull Racing.
Największy sukces przyszedł 6 września 2020 roku podczas Grand Prix Włoch. Gasly skorzystał z niespodziewanego obrotu wydarzeń, postoju w boksach w odpowiednim momencie i kary dla Lewisa Hamiltona. Po wznowieniu wyścigu objął prowadzenie, a w końcówce wytrzymał presję ze strony Carlosa Sainza z McLarena.
AlphaTauri zapewniło tym samym zespołowi drugie zwycięstwo pod rządami Red Bulla, ponownie na Monzy. Była to pierwsza wygrana Gasly'ego w Formule 1 i pierwszy triumf francuskiego kierowcy od 1996 roku.
Sukces miał również szczególne znaczenie dla Franza Tosta, który kierował zespołem od początku jego działalności jako Toro Rosso w 2006 roku.
AlphaTauri utrzymało dobrą formę w sezonie 2021. Gasly wywalczył kolejne podium w Grand Prix Azerbejdżanu i regularnie punktował. Jego zespołowym partnerem był debiutant Yuki Tsunoda, który zajął czwarte miejsce w kończącym sezon Grand Prix Abu Zabi.
Zespół zdobył 142 punkty i zakończył sezon na szóstym miejscu w klasyfikacji konstruktorów.
Po udanych sezonach 2020 i 2021 wyniki się pogorszyły. AlphaTauri zajęło dziewiąte miejsce w klasyfikacji konstruktorów w 2022 roku, a kolejny sezon nie przyniósł znaczącej poprawy.
Sezon 2023 był ostatnim pod nazwą AlphaTauri. W jego trakcie zespół wystawiał kilku kierowców. Nycka de Vriesa zastąpił Daniel Ricciardo, który następnie musiał opuścić pięć Grand Prix z powodu kontuzji ręki. Szansę otrzymał wówczas Liam Lawson, który w swoich pierwszych występach w Formule 1 zaimponował konkurencyjną jazdą.
Pod koniec sezonu Franz Tost ustąpił ze stanowiska szefa zespołu. Austriak kierował ekipą przez 18 kolejnych sezonów i stał na jej czele podczas obu zwycięstw. Odegrał też istotną rolę w rozwoju takich kierowców jak Sebastian Vettel, Max Verstappen, Daniel Ricciardo i Pierre Gasly.
W 2024 roku stanowisko szefa zespołu objął Laurent Mekies, który wcześniej pracował w Ferrari. Funkcję dyrektora generalnego pełnił Peter Bayer, były wysoki rangą działacz FIA, organu zarządzającego sportami motorowymi.
Reorganizacja obejmowała również kolejną zmianę nazwy. Na sezon 2024 AlphaTauri przemianowano na Visa Cash App RB F1 Team. Nowa nazwa miała podkreślać bliskie związki z grupą Red Bulla, a jednocześnie przyciągnąć dużych partnerów komercyjnych.
Na początku sezonu kierowcami zespołu byli Yuki Tsunoda i Daniel Ricciardo. Przed ostatnimi sześcioma Grand Prix Australijczyka zastąpił jednak Liam Lawson.
RB zakończyło sezon na ósmym miejscu w klasyfikacji konstruktorów z 46 punktami. Większość zdobył Tsunoda, który należał do najbardziej regularnych kierowców zespołu.
Przed sezonem 2025 nastąpiła kolejna zmiana nazwy. Zespół oficjalnie przyjął nazwę Visa Cash App Racing Bulls F1 Team, a w codziennej komunikacji najczęściej używano określenia Racing Bulls.
Zespół nadal rozbudowywał też swoje zaplecze techniczne. Oprócz tradycyjnej siedziby we włoskiej Faenzy stworzył nowe obiekty w brytyjskim Milton Keynes, gdzie mieści się również siostrzany Red Bull Racing.
Racing Bulls przystąpiło do sezonu 2025 z bolidem VCARB 02 oraz Yukim Tsunodą i Isackiem Hadjarem w składzie. Francuski debiutant trafił do Formuły 1 po udanej karierze w seriach juniorskich, zdobywając wicemistrzostwo Formuły 2 w 2024 roku.
Początek sezonu przyniósł jednak niespodziewane zmiany. Po dwóch Grand Prix kierownictwo Red Bulla postanowiło zamienić kierowców między swoimi zespołami. Tsunoda otrzymał szansę w Red Bull Racing, a Liam Lawson wrócił do Racing Bulls.
Mimo rozczarowującego debiutu w Australii, gdzie rozbił się na okrążeniu formującym, Hadjar stopniowo zaczął pokazywać swój talent. Pierwsze punkty zdobył w Grand Prix Japonii, a kolejne dobre wyniki dołożył w Monako i Hiszpanii.
Największy sukces przyszedł w Grand Prix Holandii 2025, w którym Isack Hadjar zajął trzecie miejsce. Francuz ruszał z czwartego pola i po równej jeździe skorzystał z wycofania się Lando Norrisa z McLarena. Wywalczył swoje pierwsze podium w Formule 1 i zapewnił Racing Bulls pierwszą wizytę na podium pod obecną nazwą.
Znaczący wynik osiągnął również Liam Lawson. Zakwalifikował się na trzecim miejscu do Grand Prix Azerbejdżanu, a wyścig ukończył na piątej pozycji. Był to jego najlepszy dotychczasowy wynik w Formule 1.
Racing Bulls zdobyło też punkty oboma samochodami w Monako i Brazylii. Regularne finisze w pierwszej dziesiątce pomogły zespołowi zbudować przewagę nad rywalami ze środka stawki.
W trakcie sezonu doszło również do kolejnej istotnej zmiany personalnej. W lipcu 2025 roku Laurent Mekies przeszedł do Red Bull Racing, gdzie zastąpił Christiana Hornera na stanowisku szefa zespołu. Nowym szefem Racing Bulls został Alan Permane. Doświadczony brytyjski inżynier pracował wcześniej w Benettonie, Renault i Alpine, zanim objął wysokie stanowisko w Racing Bulls.
Permane kontynuował współpracę z dyrektorem generalnym Peterem Bayerem, a po zmianie kierownictwa zespół utrzymał równą formę.
Racing Bulls zakończyło sezon 2025 na szóstym miejscu w klasyfikacji konstruktorów z 92 punktami. W porównaniu z poprzednim rokiem awansowało o dwie pozycje i podwoiło dorobek punktowy.
Najskuteczniejszym kierowcą zespołu był Isack Hadjar, który zdobył 51 punktów. Liam Lawson dołożył 38, a pozostałe trzy wywalczył Yuki Tsunoda w sprincie podczas Grand Prix Chin, zanim przeszedł do Red Bull Racing.
Szóste miejsce było najlepszym wynikiem zespołu w mistrzostwach od 2021 roku i wyrównaniem jego najlepszego osiągnięcia w klasyfikacji konstruktorów.
Racing Bulls zakończyło więc sezon 2025 z dorobkiem dwóch zwycięstw i sześciu miejsc na podium w całej historii startów pod nazwami Toro Rosso, AlphaTauri, RB i Racing Bulls. Choć zespół nie zdobył dotąd tytułu mistrzowskiego, jego znaczenie wynika przede wszystkim z rozwijania talentów kierowców oraz zdolności do okazjonalnego rzucania wyzwania znacznie silniejszym rywalom.
Od pierwszego triumfu Sebastiana Vettela w 2008 roku, przez zwycięstwo Pierre'a Gasly'ego, aż po podium Isacka Hadjara — zespół z Faenzy pozostaje ważną częścią programu wyścigowego Red Bulla.