Franco Colapinto

Franco Colapinto należy do kierowców, których droga do Formuły 1 nie opierała się na jednym tytule zdobytym w dominującym stylu w czołowych seriach juniorskich, lecz na stopniowym budowaniu reputacji szybkiego i wszechstronnego zawodnika. W stosunkowo krótkim czasie Argentyńczyk zaznaczył swoją obecność w kartingu, juniorskich seriach bolidów jednomiejscowych i wyścigach długodystansowych, a następnie został pierwszym od ponad dwóch dekad kierowcą Formuły 1 ze swojego kraju.

Jego kariera to również historia wczesnego opuszczenia domu, przeprowadzki do Europy i lat spędzonych z dala od rodziny, by przebić się w świecie, w którym setki utalentowanych młodych kierowców rywalizują o miejsce na starcie.

Dzieciństwo w Argentynie i pierwsze spotkania ze sportem motorowym

Franco Alejandro Colapinto urodził się 27 maja 2003 roku w argentyńskiej prowincji Buenos Aires, a dorastał w okolicach Pilar, około 50 kilometrów od centrum stolicy Argentyny.

Sport był naturalną częścią jego dzieciństwa. Jak wielu argentyńskich chłopców grał w piłkę nożną, a później nie krył sympatii do Boca Juniors. Jednak już od najmłodszych lat jeszcze bardziej pociągały go maszyny i prędkość.

Duży wpływ wywarł na niego ojciec, który miał doświadczenie w wyścigach motocyklowych i samochodowych. Jako mały chłopiec Colapinto jeździł quadem i stopniowo zaczął śledzić nie tylko Formułę 1, ale również krajowe argentyńskie serie wyścigowe, w tym popularną Turismo Carretera.

Przygodę z kartingiem rozpoczął w wieku około dziewięciu lat. To tam zaczął ujawniać się jego talent do rywalizacji, a kolejne wyniki pozwalały mu coraz poważniej myśleć o zawodowej karierze.

Już jako nastolatek rozumiał, że droga do Formuły 1 będzie prowadziła przez Europę.

Wczesny wyjazd z domu

Jednym z przełomowych momentów w życiu Colapinto była przeprowadzka z Argentyny do Europy. Jeszcze przed 15. urodzinami zostawił za sobą znajome otoczenie i zaczął budować karierę, początkowo w europejskim kartingu.

Dla młodego Argentyńczyka oznaczało to nie tylko znacznie silniejszą konkurencję, lecz także zupełnie nowy sposób życia. Przez pewien czas mieszkał we Włoszech, a później w Hiszpanii, z dala od rodziny i przyjaciół.

Później wspominał, jak głęboko ten okres zmienił jego życie. Musiał szybko nauczyć się samodzielności, a jednocześnie osiągać wyniki w środowisku, w którym to one decydują o kolejnych szansach.

Europejska przygoda wkrótce zaczęła jednak przynosić owoce.

Pierwszy duży sukces: mistrzostwo hiszpańskiej Formuły 4

Colapinto przesiadł się do bolidów jednomiejscowych pod koniec 2018 roku, debiutując w hiszpańskiej Formule 4. Już podczas pierwszego weekendu wyścigowego pokazał swoją szybkość, wygrywając jeden z wyścigów.

Kolejny sezon przyniósł pierwszy wielki przełom w jego karierze.

W 2019 roku wystartował w pełnym sezonie hiszpańskiej F4 w barwach FA Racing by Drivex i zdominował mistrzostwa. Odniósł 11 zwycięstw, 13 razy stanął na podium i zdobył 10 pole position, zapewniając sobie tytuł ze znaczną przewagą.

Dla Colapinto był to dowód, że potrafi odnosić sukcesy również poza kartingiem i ma potencjał, by awansować do wyższych serii bolidów jednomiejscowych.

Miał wówczas zaledwie 16 lat.

Formuła Renault i Toyota Racing Series

Po tytule w Formule 4 przyszedł kolejny krok naprzód. W 2020 roku Colapinto rywalizował w nowozelandzkiej Toyota Racing Series, a równolegle zaliczył sezon w rozgrywanym w Europie Pucharze Europy Formuły Renault.

W Toyota Racing Series należał do wyróżniających się debiutantów. Zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej i wygrał klasyfikację debiutantów.

Trzeci był również w Pucharze Europy Formuły Renault, w którym reprezentował MP Motorsport. W trakcie sezonu odniósł dwa zwycięstwa i regularnie stawał na podium.

MP Motorsport stało się później jednym z najważniejszych zespołów w jego karierze. Colapinto wielokrotnie wracał do holenderskiej ekipy w różnych seriach, ostatecznie docierając z nią aż do Formuły 2.

Prototypy obok startów w bolidach jednomiejscowych

Na pewien czas droga Colapinto odbiegła od typowego programu młodego kierowcy bolidów jednomiejscowych. W 2021 roku, obok kolejnego sezonu w tej dyscyplinie, zaczął zdobywać doświadczenie w wyścigach długodystansowych.

Pozostał w MP Motorsport w Formula Regional European Championship by Alpine i wygrał dwa wyścigi.

Równolegle zasiadł za kierownicą prototypu LMP2. Startował w European Le Mans Series i Asian Le Mans Series, a także w wybranych rundach Długodystansowych Mistrzostw Świata.

Najbardziej prestiżowym występem w tym okresie był start w 24-godzinnym wyścigu Le Mans w 2021 roku. Jeszcze jako nastolatek zdobywał doświadczenie w jednym z najsłynniejszych wyścigów samochodowych świata. Jego załoga zajęła siódme miejsce w swojej klasie.

Odniósł również zwycięstwo w European Le Mans Series.

Jazda znacznie cięższym prototypem, poruszanie się wśród samochodów różnych klas i dzielenie auta z innymi kierowcami poszerzyły jego wyścigowe umiejętności, zanim trafił na główną ścieżkę prowadzącą do Formuły 1.

Formuła 3: szybkość od pierwszego weekendu

W 2022 roku Colapinto dotarł do FIA Formuły 3, jednej z najważniejszych serii na drodze do F1.

Pierwszy sezon spędził w Van Amersfoort Racing, a znaczący wynik przyszedł niemal natychmiast. W debiucie w Bahrajnie zdobył pole position.

Pierwsze zwycięstwo odniósł na Imoli. Pod koniec sezonu dołożył drugie na Monzy i zajął dziewiąte miejsce w klasyfikacji. Oprócz dwóch wygranych miał na koncie łącznie pięć finiszów na podium.

Te wyniki zwróciły uwagę Williamsa.

Przed sezonem 2023 Colapinto dołączył do Williams Racing Driver Academy, po raz pierwszy wiążąc się bezpośrednio z zespołem Formuły 1. Wrócił też do MP Motorsport na swój drugi sezon w F3.

Tym razem był znacznie bardziej regularny. Wygrał na Silverstone i Monzy, dołożył kolejne miejsca na podium i zakończył sezon na czwartej pozycji w mistrzostwach.

Choć nie zdobył tytułu, jego występy były na tyle przekonujące, by zasłużył na kolejny awans.

Formuła 2 i krok bliżej Formuły 1

W Formule 2 zadebiutował podczas finałowej rundy sezonu 2023 w Abu Zabi. W 2024 roku otrzymał w MP Motorsport miejsce na pełny sezon.

Na pierwszą wygraną nie musiał długo czekać. W sprincie na Imoli w końcówce skutecznie zaatakował lidera i sięgnął po swoje pierwsze zwycięstwo w F2.

W tym czasie jego kariera rozwijała się jednak również poza tymi mistrzostwami.

Jako członek akademii Williamsa miał coraz więcej okazji do jazdy bolidem Formuły 1. Testował z zespołem, a podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 2024 na Silverstone po raz pierwszy wziął udział w oficjalnym weekendzie F1, występując w pierwszym treningu.

Były to przygotowania do szansy, która nadeszła znacznie wcześniej, niż większość się spodziewała.

Niespodziewana szansa w Williamsie

W sierpniu 2024 roku Williams postanowił przedwcześnie zakończyć współpracę z Loganem Sargeantem i od Grand Prix Włoch powierzyć swój drugi bolid Colapinto.

Argentyńczyk trafił więc prosto z trwającego sezonu Formuły 2 do Formuły 1.

Debiutując na Monzy, został pierwszym od 2001 roku argentyńskim kierowcą, który wystartował w Grand Prix F1. Kontynuował też bogate tradycje swojego kraju, którego najwybitniejszą postacią pozostaje pięciokrotny mistrz świata Juan Manuel Fangio.

Do zdobycia pierwszych punktów Colapinto potrzebował zaledwie dwóch startów.

Na ulicach Baku awansował do Q3 i ukończył Grand Prix Azerbejdżanu na ósmym miejscu. Został tym samym pierwszym Argentyńczykiem, który zdobył punkty w Formule 1 od czasu Carlosa Reutemanna w 1982 roku.

Kolejny punkt dołożył dzięki dziesiątemu miejscu w Grand Prix Stanów Zjednoczonych.

Największe wrażenie po jego wejściu do F1 robiło tempo adaptacji. Wsiadł do bolidu bez typowego programu przygotowań przedsezonowych i w ciągu zaledwie kilku tygodni musiał nauczyć się zarządzania oponami i energią oraz obsługi procedur i systemów technicznych samochodu Formuły 1.

Końcowa część jego dziewięciu wyścigów w Williamsie przyniosła trudniejsze chwile i wypadki, ale pierwsze występy wystarczyły, by wyrobił sobie nazwisko w padoku.

Brak wolnego miejsca w Williamsie

Mimo udanego początku Colapinto nie miał gwarancji dalszych startów.

Williams miał na kolejny sezon kontrakt z Alexem Albonem, a do zespołu dołączał Carlos Sainz, więc dla Argentyńczyka zabrakło miejsca w wyścigowym składzie.

Jego występy sprawiły jednak, że nie zniknął całkowicie z Formuły 1.

Na początku 2025 roku porozumiał się z Alpine, które zapewniło sobie jego usługi na mocy wieloletniej umowy z Williamsem. Colapinto rozpoczął pracę we francuskiej ekipie jako kierowca testowy i rezerwowy.

Również w tej roli nie pozostał długo.

Powrót do ścigania z Alpine

W trakcie sezonu 2025 Alpine postanowiło zmienić skład kierowców, dając Colapinto kolejną szansę. Od Grand Prix Emilii-Romanii zastąpił Jacka Doohana i został zespołowym partnerem Pierre’a Gasly’ego.

Jego drugi początek w Formule 1 nastąpił w innych okolicznościach niż niespodziewany debiut w Williamsie. Alpine przechodziło trudny okres, a bolid dawał niewiele okazji do walki o punkty.

Mimo wymagającego sezonu zespół nie stracił wiary w Colapinto i zachował go w składzie na 2026 rok.

Jego droga w Formule 1 przestała więc być krótkim zastępstwem, a stała się próbą wywalczenia stabilnej pozycji w gronie 20 kierowców mistrzostw świata.

Życie poza bolidem

Choć znaczną część życia poświęcił sportom motorowym, Colapinto ma też kilka zainteresowań poza torami.

Ważną częścią jego przygotowań jest jazda na rowerze. Szczególnie lubi trenować na Majorce, korzystając z pagórkowatych dróg i warunków sprzyjających dłuższym przejażdżkom. Kolarstwo jest popularną formą treningu wśród kierowców Formuły 1, ponieważ rozwija wytrzymałość bez znacznego obciążania stawów.

Wciąż jest też mocno związany z piłką nożną. W dzieciństwie grał niemal codziennie, a po przeprowadzce do Europy pozostał kibicem argentyńskiego futbolu.

Ważne miejsce w jego życiu zajmuje również muzyka. W młodości grał na gitarze i nadal podkreśla rolę muzyki w podróżach między kolejnymi Grand Prix. Do jego bliskich przyjaciół należy argentyński producent Bizarrap — obaj wspierają się nawzajem podczas wyścigów i koncertów.

Colapinto ma także techniczne zacięcie. Uczęszczał do szkoły o profilu technicznym, a w młodości interesował się inżynierią. To zainteresowanie naturalnie wpisuje się w sporty motorowe, w których kierowca musi szczegółowo komunikować się z inżynierami i rozumieć zachowanie skomplikowanego samochodu wyścigowego.

Jego europejską bazą zostało Monako, podobnie jak w przypadku wielu innych kierowców Formuły 1.

Mimo wejścia na światową scenę sportową argentyńska tożsamość pozostaje ważnym elementem jego publicznego wizerunku. Otwarcie mówi o przywiązaniu do ojczyzny, argentyńskiej piłki nożnej, lokalnej kultury i kuchni, a jego pojawienie się w Formule 1 wzbudziło w Argentynie ogromne zainteresowanie.

Nowa argentyńska nadzieja w Formule 1

Argentyna ma bogatą historię sportów motorowych. Juan Manuel Fangio zdobył pięć mistrzostw świata w latach 50., a Carlos Reutemann regularnie wygrywał Grand Prix w latach 70. i 80.

Gdy jednak Gastón Mazzacane opuścił stawkę w 2001 roku, kraj czekał ponad dwie dekady na kolejnego reprezentanta w Formule 1.

Colapinto zakończył to oczekiwanie.

Jego droga była daleka od prostej. Po wyjeździe z Argentyny przechodził przez hiszpańską F4, Puchar Europy Formuły Renault, Toyota Racing Series, Formula Regional, prototypy LMP2, 24-godzinny wyścig Le Mans, Formułę 3 i Formułę 2. Dopiero później pojawiła się niespodziewana szansa w Williamsie.

Ta wszechstronność jest jednym z wyróżników jego kariery. Jeszcze przed wejściem do F1 miał doświadczenie zarówno w bolidach jednomiejscowych, jak i prototypach długodystansowych, a także starty na torach w Europie, Azji, Oceanii i na Bliskim Wschodzie.

Od chłopca jeżdżącego quadem i ścigającego się gokartami w okolicach Buenos Aires po miejsce w stawce Formuły 1 — Franco Colapinto przeszedł drogę, która wymagała od niego opuszczenia domu jako nastolatek i stopniowego udowadniania swojej wartości w jednym z najbardziej konkurencyjnych systemów sportowego awansu na świecie.

Kolejny rozdział jego historii rozgrywa się już na najwyższym szczeblu sportów motorowych.