Alpine

Alpine zadebiutowało w Formule 1 pod własną nazwą dopiero w 2021 roku, ale fabryka w Enstone już znacznie wcześniej świętowała mistrzowskie tytuły Michaela Schumachera i Fernando Alonso. Francuska marka zastąpiła fabryczny zespół Renault, kontynuując historię ekipy, która wcześniej startowała jako Toleman, Benetton i Lotus. Esteban Ocon odniósł pierwsze zwycięstwo Alpine w Formule 1 podczas Grand Prix Węgier 2021. W kolejnych latach zespół nie był jednak w stanie regularnie rywalizować z czołówką, a sezon 2025 zakończył na ostatnim miejscu w klasyfikacji konstruktorów.

Od Tolemana i Benettona do mistrzowskich tytułów Michaela Schumachera

Historia dzisiejszego zespołu Alpine sięga 1981 roku, kiedy brytyjska ekipa Toleman weszła do Formuły 1. Początkowo należała do mniejszych zespołów w stawce, a rozgłos zyskała w 1984 roku dzięki młodemu Ayrtonowi Sennie. Brazylijczyk zajął drugie miejsce w deszczowym Grand Prix Monako, zdobywając swoje pierwsze podium w Formule 1.

Włoska firma odzieżowa Benetton przejęła zespół w 1986 roku. Ekipa stopniowo budowała konkurencyjne zaplecze techniczne, a na początku lat 90. przeniosła się do brytyjskiego Enstone, gdzie do dziś mieści się jej siedziba.

Przełomem okazało się zatrudnienie Michaela Schumachera, który dołączył do Benettona w trakcie sezonu 1991. Pod kierownictwem Flavio Briatore Niemiec stopniowo wyrastał na jednego z głównych kandydatów do mistrzostwa.

W 1994 roku Schumacher zdobył swój pierwszy tytuł mistrza świata po dramatycznej walce z kierowcą Williamsa Damonem Hillem. Rok później skutecznie obronił koronę, a Benetton wywalczył swoje pierwsze i jedyne mistrzostwo konstruktorów. Znaczący wkład w ten sukces miał także Johnny Herbert, który w 1995 roku wygrał dwa Grand Prix.

Po zakończeniu sezonu Schumacher przeszedł do Ferrari, ale jego dwa tytuły położyły fundamenty pod mistrzowską historię zespołu z Enstone.

Renault i Fernando Alonso: dwa mistrzowskie dublety z rzędu

Kolejny rozdział pełen sukcesów rozpoczął się po zakupie Benettona przez francuskiego producenta Renault w 2000 roku. Od sezonu 2002 ekipa oficjalnie startowała jako Renault F1 Team i stopniowo stawała się jednym z najgroźniejszych rywali Ferrari i McLarena.

Centralną postacią nowej ery został Fernando Alonso. Hiszpan odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w Formule 1 podczas Grand Prix Węgier 2003, a dwa lata później poprowadził Renault do mistrzowskiego tytułu.

W 2005 roku Alonso zakończył pięcioletnią dominację Michaela Schumachera i Ferrari. W wieku 24 lat został najmłodszym wówczas mistrzem świata Formuły 1. Renault zdobyło również mistrzostwo konstruktorów, w czym ważną rolę odegrał jego zespołowy partner Giancarlo Fisichella.

W 2006 roku Renault skutecznie obroniło oba mistrzowskie tytuły. Alonso pokonał Schumachera w pasjonującej walce, a francuski zespół wyprzedził Ferrari również w klasyfikacji konstruktorów.

Za tymi sukcesami stały przywództwo Flavio Briatore oraz zespół techniczny, w którym kluczowe stanowiska zajmowali Bob Bell i Pat Symonds. Renault nawiązało tym samym do osiągnięć Benettona i potwierdziło, że ekipa z Enstone potrafi zdobywać mistrzostwa świata pod różnymi nazwami.

Kolejne lata przyniosły jednak spadek formy. W 2009 roku Renault wstrząsnęła również afera związana z celowym wypadkiem Nelsona Piqueta juniora podczas Grand Prix Singapuru 2008, po której Briatore i Symonds odeszli z zespołu.

W 2012 roku ekipa zmieniła nazwę na Lotus. Do jej składu dołączył Kimi Räikkönen, który zwyciężył w Abu Zabi w 2012 roku i w Australii w 2013 roku. Po kolejnym okresie słabszych wyników Renault wróciło w 2016 roku jako zespół fabryczny.

Forma zespołu stopniowo się poprawiała, a w jego barwach startowali między innymi Nico Hülkenberg, Carlos Sainz i Daniel Ricciardo. Australijczyk dwukrotnie stanął na podium w 2020 roku, a kolejne podium dołożył Esteban Ocon. Renault zakończyło tamten sezon na piątym miejscu w klasyfikacji konstruktorów, przygotowując się do kolejnej istotnej zmiany tożsamości.

Debiut Alpine F1 Team i historyczne zwycięstwo Estebana Ocona

Od sezonu 2021 ekipa zaczęła startować jako Alpine F1 Team. Francuski producent Renault chciał zwiększyć rozpoznawalność swojej marki samochodów sportowych Alpine, mającej bogatą historię, zwłaszcza w rajdach i wyścigach długodystansowych.

Zespół rozpoczął swój pierwszy sezon z Fernando Alonso i Estebanem Oconem w składzie. Powrót dwukrotnego mistrza świata Alonso był jednym z najgłośniejszych tematów przed rozpoczęciem sezonu, ale to jego francuski partner zapewnił nowej marce pierwszy wielki sukces.

Podczas Grand Prix Węgier 2021 Ocon wykorzystał chaotyczny początek wyścigu i po znakomitym występie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w Formule 1. Ważną rolę odegrał także Alonso, który w końcowej fazie zawodów przez długi czas powstrzymywał nacierającego Lewisa Hamiltona.

Triumf na Węgrzech pozostawał jedynym zwycięstwem Alpine w Formule 1 do końca sezonu 2025.

Alonso dołożył trzecie miejsce w Grand Prix Kataru 2021, a Alpine zakończyło debiutancki sezon na piątej pozycji w klasyfikacji konstruktorów.

W kolejnym roku zespół zrobił dalsze postępy. Choć w 2022 roku Alpine ani razu nie stanęło na podium, regularne zdobycze punktowe zapewniły mu czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów. Był to najlepszy wynik zespołu w mistrzostwach od zmiany nazwy z Renault.

Po zakończeniu sezonu Alonso odszedł do Astona Martina, a jego miejsce zajął Pierre Gasly. W 2023 roku Alpine wystawiło więc w pełni francuski duet kierowców: Gasly'ego i Ocona.

Alpine w latach 2023 i 2024: zmiany personalne i podwójne podium w Brazylii

Sezon 2023 przyniósł Alpine dwa miejsca na podium. Esteban Ocon zajął trzecie miejsce w Grand Prix Monako, a Pierre Gasly powtórzył ten wynik podczas Grand Prix Holandii.

Mimo indywidualnych sukcesów swoich kierowców ekipa nie potrafiła regularnie rywalizować z najszybszymi zespołami. Z dorobkiem 120 punktów zajęła szóste miejsce w klasyfikacji konstruktorów, notując spadek względem poprzedniego sezonu.

Wynikom towarzyszyły istotne zmiany w kierownictwie. W trakcie 2023 roku ze stanowiskami pożegnali się zarówno szef zespołu Otmar Szafnauer, jak i dyrektor sportowy Alan Permane. Tymczasowe kierownictwo nad ekipą objął Bruno Famin.

Problemy utrzymywały się na początku sezonu 2024. A524 należał do najcięższych i najmniej konkurencyjnych samochodów w stawce. Alpine nie zdobyło ani jednego punktu w pierwszych pięciu Grand Prix.

W trakcie sezonu Flavio Briatore wrócił do zespołu jako doradca wykonawczy, a nowym szefem ekipy został Oliver Oakes. Alpine stopniowo poprawiało formę, ale największy sukces odniosło dopiero w końcowej części sezonu.

Esteban Ocon i Pierre Gasly zajęli drugie i trzecie miejsce w deszczowym wyścigu w São Paulo w 2024 roku. Francuski duet wykorzystał trudne warunki i trafne decyzje strategiczne, zapewniając Alpine pierwsze podwójne podium.

Ten wynik miał istotny wpływ na klasyfikację konstruktorów. Zespół awansował z dziewiątego na szóste miejsce, które utrzymał do końca sezonu. Rywalizację w 2024 roku zakończył z dorobkiem 65 punktów.

Ocon następnie przeszedł do Haasa, a Alpine rozpoczęło przygotowania do startów w nowym składzie kierowców.

Alpine w 2025 roku: ostatnie miejsce i koniec silników Renault

Alpine przystąpiło do sezonu 2025 z Pierre'em Gaslym i australijskim debiutantem Jackiem Doohanem. Francuski zespół chciał wykorzystać poprawę formy z końcówki poprzedniego sezonu, ale A525 od początku odstawał od rywali.

Doohan nie zdobył ani jednego punktu w pierwszych sześciu Grand Prix, co skłoniło kierownictwo zespołu do zmiany. Od Grand Prix Emilii-Romanii zastąpił go argentyński kierowca Franco Colapinto, który wcześniej startował dla Williamsa.

Ten ruch również nie przyniósł jednak znaczącej poprawy. W pozostałych wyścigach Colapinto ani razu nie finiszował w punktowanej pierwszej dziesiątce, przez co główny ciężar zdobywania wyników spoczywał na Gaslym.

Francuz osiągnął najlepszy wynik Alpine podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii, zajmując szóste miejsce. W trakcie sezonu kilkakrotnie awansował do finałowej części kwalifikacji, ale często brakowało mu tempa wyścigowego, by regularnie walczyć o punkty.

Problemom na torze towarzyszyły kolejne zmiany w kierownictwie. W maju 2025 roku szef zespołu Oliver Oakes niespodziewanie zrezygnował, a jego obowiązki przejął doradca wykonawczy Flavio Briatore. We wrześniu do ekipy dołączył doświadczony menedżer Steve Nielsen, obejmując odpowiedzialność za codzienną działalność zespołu w Enstone. Rozwój techniczny samochodu nadzorował David Sanchez.

Alpine zakończyło sezon 2025 na dziesiątym, ostatnim miejscu w klasyfikacji konstruktorów z dorobkiem 22 punktów. Wszystkie zdobył Pierre Gasly, który zajął 18. miejsce w klasyfikacji kierowców. Ani Jack Doohan, ani Franco Colapinto nie zdobyli punktu.

Był to najgorszy wynik ekipy od ponownego przejęcia jej przez Renault i przywrócenia statusu zespołu fabrycznego w 2016 roku. Alpine było też jedynym zespołem, który w sezonie 2025 nie zdobył co najmniej 70 punktów.

Sezon 2025 był również ostatnim, w którym Alpine korzystało z własnych jednostek napędowych Renault, produkowanych we francuskim Viry-Châtillon. Grupa Renault zdecydowała o zakończeniu rozwoju silników do Formuły 1 i skupieniu zasobów technicznych na innych projektach. Już w 2024 roku Alpine zawarło umowę dotyczącą przyszłych dostaw jednostek napędowych i skrzyń biegów Mercedesa.

Koniec sezonu 2025 oznaczał więc dla zespołu nie tylko sportowe rozczarowanie, ale także zamknięcie ważnego rozdziału związanego z fabrycznym programem silnikowym Renault.

Choć do końca 2025 roku Alpine odniosło pod obecną nazwą tylko jedno zwycięstwo i sześciokrotnie stanęło na podium, jego historia jest znacznie bogatsza. Poprzednicy obecnej ekipy zdobyli cztery tytuły mistrzowskie kierowców i trzy mistrzostwa konstruktorów. Sukcesy Michaela Schumachera z Benettonem oraz Fernando Alonso z Renault pozostają więc najważniejszymi rozdziałami w historii zespołu, który dziś startuje pod nazwą Alpine.