Pierre Gasly

Pierre Gasly należy do pokolenia francuskich kierowców, którzy zaznaczyli swoją obecność w Formule 1 pod koniec drugiej i na początku trzeciej dekady XXI wieku. Jego droga na szczyt była jednak daleka od prostej. Gasly szybko piął się po szczeblach juniorskiej kariery, zdobył tytuł w GP2, trafił do jednego z najmocniejszych zespołów Formuły 1, przeżył bolesną degradację do jego juniorskiej ekipy, a następnie odbudował karierę, czego zwieńczeniem było sensacyjne zwycięstwo w Grand Prix Włoch.

Francuski kierowca urodził się 7 lutego 1996 roku w Rouen w Normandii. Sporty motorowe nie były w jego rodzinie niczym obcym. Jego dziadkowie mieli doświadczenie w kartingu i sportach motorowych, a sam Gasly po raz pierwszy usiadł za kierownicą gokarta w wieku sześciu lat. Później wspominał, że już podczas tych pierwszych okrążeń na torze w pobliżu domu od razu urzekły go prędkość, adrenalina i intensywność wrażeń za kierownicą.

Od kartingu do bolidów jednomiejscowych

Gasly rozpoczął starty w krajowych i międzynarodowych zawodach kartingowych. Jego talent zwrócił uwagę francuskiej federacji sportów motorowych, FFSA, która objęła go wsparciem w ramach programu dla młodych kierowców. Już jako nastolatek należał do pokolenia francuskich talentów, z którego miało się później wywodzić kilku kierowców Formuły 1.

W tym okresie Gasly spotykał też swoich przyszłych rywali z mistrzostw świata. Estebana Ocona znał od najmłodszych lat, a w trakcie juniorskiej kariery rywalizował lub współpracował z takimi kierowcami jak Charles Leclerc, Max Verstappen i Alexander Albon. Zacięta rywalizacja w jego pokoleniu odegrała ważną rolę w jego rozwoju jako kierowcy.

W bolidach jednomiejscowych zadebiutował we francuskich mistrzostwach F4. Trzecie miejsce w klasyfikacji już w pierwszym sezonie potwierdziło, że potrafi przełożyć szybkość z kartingu na nową kategorię.

Kolejnym krokiem była Formuła Renault. Przełomowy dla jego dalszej kariery okazał się sezon 2013, w którym zdobył tytuł w Eurocup Formuły Renault 2.0. Było to coś więcej niż sportowe trofeum. Sukces zapewnił mu wsparcie finansowe niezbędne do kontynuowania startów na wyższym szczeblu i znacząco zwiększył zainteresowanie nim ze strony programów rozwoju młodych kierowców.

Gasly dołączył następnie do programu juniorskiego Red Bulla, który już wtedy wspierał kariery kilku przyszłych kierowców Formuły 1. W 2014 roku awansował do Formuły Renault 3.5 i zajął drugie miejsce w klasyfikacji. Kolejnym etapem była seria GP2, wówczas najważniejsza kategoria juniorska bezpośrednio poniżej Formuły 1.

Tytuł w GP2 i japońska droga do F1

Pierwszy pełny sezon w GP2 w 2015 roku nie przyniósł od razu walki o tytuł. Gasly zajął ósme miejsce, ale Red Bull nadal w niego wierzył i dał mu kolejną szansę w następnym roku.

W 2016 roku w pełni ją wykorzystał.

W barwach Prema Racing walczył o tytuł między innymi z Antonio Giovinazzim i zakończył sezon jako mistrz GP2. Paradoksalnie jednak triumf w najważniejszej kategorii juniorskiej nie otworzył mu od razu drogi do Formuły 1.

Zamiast tego Red Bull wysłał go do Japonii, gdzie w 2017 roku startował w niezwykle wyrównanych mistrzostwach Super Formula. Dla młodego Europejczyka oznaczało to nie tylko poznawanie nowych torów i samochodów, ale również pracę w zupełnie innym środowisku kulturowym i technicznym. Gasly mówił później, że pobyt w Japonii zmusił go do większego skupienia na technicznej stronie ścigania i precyzyjnej komunikacji z inżynierami.

Również w Japonii od razu prezentował konkurencyjne tempo. W końcowej fazie sezonu liczył się w walce o tytuł, a ostatecznie zajął drugie miejsce w mistrzostwach, zaledwie pół punktu za Hiroakim Ishiurą. Ostatnie wyścigi sezonu na Suzuce odwołano z powodu złej pogody, co odebrało Gasly’emu szansę na rozstrzygnięcie walki o tytuł na torze.

Do tego czasu otrzymał już jednak wiadomość, na którą czekał od dzieciństwa.

Debiut w Formule 1

Gasly zadebiutował w Formule 1 w barwach Toro Rosso podczas Grand Prix Malezji 2017. Zespół powołał go w miejsce Daniiła Kwiata, dając Francuzowi szansę startów w końcowej części sezonu. Jego występy wystarczyły, by zapewnić mu stały fotel na kolejny rok.

Sezon 2018 był jego pierwszym pełnym sezonem w Formule 1, a zarazem pierwszym rokiem współpracy Toro Rosso z Hondą. Już w drugim wyścigu roku, w Bahrajnie, Gasly zajął czwarte miejsce. Dla zespołu, który nie walczył regularnie o czołowe pozycje, był to znakomity wynik.

Jego występy w połączeniu z odejściem Daniela Ricciardo z Red Bull Racing otworzyły mu drogę do szybkiego awansu. Przed sezonem 2019 Gasly został partnerem Maxa Verstappena w jednym z najmocniejszych zespołów mistrzostw.

Miał to być początek nowego rozdziału w jego karierze. Zamiast tego rozpoczął się jej najtrudniejszy okres.

Red Bull i bolesna degradacja

W Red Bullu Gasly nie potrafił regularnie zbliżać się do poziomu Verstappena. Różnica między zespołowymi partnerami była szczególnie wyraźna w kwalifikacjach, a podczas letniej przerwy w sezonie 2019 Red Bull zdecydował się na zmianę. Gasly musiał wrócić do Toro Rosso, a jego miejsce zajął Alexander Albon.

Dla kierowcy, który zaledwie kilka miesięcy wcześniej otrzymał życiową szansę, był to poważny cios.

Na ten trudny okres nałożyła się również osobista tragedia. W sierpniu 2019 roku Anthoine Hubert, jeden z bliskich przyjaciół Gasly’ego, zginął w wypadku podczas wyścigu Formuły 2 na Spa-Francorchamps. W kolejnych latach Gasly wielokrotnie mówił o stracie francuskiego kierowcy, a Hubert pozostał ważną postacią w jego osobistych wspomnieniach związanych ze sportami motorowymi.

Po powrocie do Toro Rosso Gasly stopniowo zaczął jednak notować jedne z najlepszych występów w swojej dotychczasowej karierze. Symbolicznym zwieńczeniem tego procesu było Grand Prix Brazylii 2019. W końcówce walczył z Lewisem Hamiltonem i po zaciętym sprincie do mety zajął drugie miejsce.

Było to jego pierwsze podium w Formule 1 i potwierdzenie, że niepowodzenie w Red Bullu nie musi oznaczać końca kariery na najwyższym poziomie.

Monza 2020: dzień, który zmienił karierę Gasly’ego

Przed sezonem 2020 Toro Rosso zmieniło nazwę na AlphaTauri. To właśnie z tym zespołem Gasly osiągnął największy sukces w swojej karierze.

Grand Prix Włoch 2020 na Monzy miało nieprzewidywalny przebieg. Wyjazd samochodu bezpieczeństwa, kary, przerwanie wyścigu i problemy faworytów przetasowały stawkę. Po wznowieniu rywalizacji Gasly znalazł się w sytuacji, w której mógł walczyć o zwycięstwo.

W końcowej fazie musiał wytrzymać presję Carlosa Sainza. Utrzymał prowadzenie do flagi w szachownicę i 6 września 2020 roku odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w Formule 1.

Gasly został pierwszym francuskim kierowcą, który wygrał Grand Prix F1 od triumfu Oliviera Panisa w Monako w 1996 roku. Dla niego samego to zwycięstwo miało jeszcze większe znaczenie. Odniósł je mniej więcej rok po degradacji z Red Bulla i po okresie, w którym jego przyszłość na najwyższym poziomie mogła wydawać się niepewna.

Monza umocniła też pozycję Gasly’ego jako lidera AlphaTauri.

Lider AlphaTauri

Kolejny sezon, 2021, był jednym z najbardziej równych w jego karierze w Formule 1. Gasly regularnie docierał do finałowej części kwalifikacji i zdobył kolejne podium w Grand Prix Azerbejdżanu.

Zdobył 110 ze 142 punktów AlphaTauri w tym sezonie i zajął dziewiąte miejsce w klasyfikacji kierowców. Udowodnił tym samym, że sukces na Monzy nie był jednorazowym osiągnięciem.

W 2022 roku forma zespołu jednak spadła, a Gasly zdecydował się na krok, który miał go na dobre wyprowadzić z obozu Red Bulla. Po latach spędzonych w Toro Rosso, Red Bullu i AlphaTauri przyjął ofertę francuskiego zespołu Alpine.

Nowy rozdział w Alpine

Gasly dołączył do Alpine na sezon 2023. Jego pierwszym partnerem zespołowym był Esteban Ocon, którego znał niemal od początku swojej kariery kartingowej.

Pierwsze znaczące sukcesy w nowych barwach przyszły już w debiutanckim sezonie. W wymagającym, deszczowym wyścigu na Zandvoort Gasly zajął trzecie miejsce, zdobywając pierwsze podium jako kierowca Alpine. Dobry wynik osiągnął także w sprincie w Belgii, w którym również był trzeci.

Kolejne podium przyszło w dramatycznym Grand Prix São Paulo 2024. Na mokrym torze Gasly zajął trzecie miejsce za zwycięzcą Maxem Verstappenem i zespołowym partnerem Oconem, dzięki czemu Alpine wywalczyło drugą i trzecią pozycję. Gasly zakończył sezon na dziesiątym miejscu w klasyfikacji kierowców.

W kolejnych sezonach pozostał we francuskim zespole. Na Monzy, torze kojarzonym z jego największym triumfem, w 2026 roku osiągnął kolejny ważny punkt w karierze. W kwalifikacjach do Grand Prix Włoch zdobył swoje pierwsze pole position w Formule 1. Nawet po latach startów w mistrzostwach wciąż potrafił dopisywać do dorobku nowe osiągnięcia.

Życie poza kokpitem

Sport odgrywa ważną rolę w życiu Gasly’ego także poza Formułą 1. Od dawna interesuje się piłką nożną, a wolny czas spędzał również na grze w golfa, piłkę nożną, kręgle i uprawianiu innych sportów opartych na rywalizacji. W wywiadach wielokrotnie przyznawał, że jego potrzeba współzawodnictwa nie znika po opuszczeniu toru.

Piłka nożna jest jedną z jego głównych pasji. Gasly jest kibicem tej dyscypliny, a w 2024 roku został współwłaścicielem francuskiego klubu piłkarskiego FC Versailles.

Coraz bardziej interesuje się również modą. Po części wiąże się to z jego życiem w Mediolanie, jednym ze światowych centrów branży modowej. Gasly bywa na wydarzeniach związanych z modą i opisuje ubiór jako sposób na wyrażanie swojej kreatywności poza sportami motorowymi.

Sport i aktywność fizyczna pozostają jednak naturalną częścią jego codzienności. Poza treningami wymaganymi w Formule 1 chętnie biega, jeździ na rowerze, gra w golfa i uprawia sporty rakietowe.

Kariera naznaczona powrotami

Pierre Gasly nie trafił do Formuły 1 dzięki jednemu wyjątkowemu wynikowi. Przed debiutem zdobył tytuły w Eurocup Formuły Renault i GP2, zajął drugie miejsce w Formule Renault 3.5 i walczył o mistrzostwo w japońskiej Super Formule.

O jego karierze na najwyższym poziomie przesądziła jednak umiejętność reagowania na niepowodzenia. Szybki awans do Red Bulla w 2019 roku zakończył się po mniej więcej połowie sezonu. Zamiast stopniowego odejścia z Formuły 1 przyszły jednak pierwsze podium, zwycięstwo na Monzy, kolejne miejsca na podium, a później także pierwsze pole position.

Historia Gasly’ego to zatem coś więcej niż droga juniorskiego mistrza do Formuły 1. To również opowieść o kierowcy, który zdołał odbudować karierę po jednym z jej najtrudniejszych okresów i stopniowo ugruntował swoją pozycję w gronie doświadczonych zawodników mistrzostw świata.