
LaurentMekies
Szef zespołu
Od roku


Szef zespołu
Od roku

Dyrektor techniczny
Od roku

Szef aerodynamiki
Od roku

Główny inżynier
Od roku

Główny inżynier ds. osiągów i projektowania
Od roku

Szef strategii
Od roku

Inżynier wyścigowy
Max Verstappen
Od roku

Inżynier wyścigowy
Isack Hadjar
Od roku
Red Bull Racing przekształcił dawną fabrykę Jaguara w brytyjskim Milton Keynes w siedzibę jednego z najbardziej utytułowanych zespołów współczesnej Formuły 1. Od debiutu w 2005 roku austriacka ekipa zdobyła sześć tytułów mistrzowskich w klasyfikacji konstruktorów i osiem w klasyfikacji kierowców. Największe sukcesy zawdzięcza Sebastianowi Vettelowi i Maxowi Verstappenowi, którzy dominowali w mistrzostwach w dwóch różnych epokach. Ważną rolę w rozwoju zespołu odegrali także jego szef Christian Horner, projektant Adrian Newey i doradca Helmut Marko.
Historia Red Bull Racing rozpoczęła się pod koniec 2004 roku, gdy przedsiębiorca Dietrich Mateschitz kupił od koncernu samochodowego Ford zespół Jaguar Racing. Nowa ekipa przejęła jego zaplecze w Milton Keynes i dołączyła do stawki Formuły 1 w sezonie 2005. Szefem zespołu został Christian Horner, a skład kierowców utworzyli doświadczony David Coulthard i młody Christian Klien.
Red Bull Racing zakończył debiutancki sezon na siódmym miejscu w klasyfikacji konstruktorów. Pierwsze podium przyszło rok później, gdy Coulthard zajął trzecie miejsce w Grand Prix Monako. Kluczowym krokiem było pozyskanie uznanego projektanta Adriana Neweya, który dołączył do ekipy w 2006 roku i stopniowo stawał się jedną z najważniejszych postaci odpowiedzialnych za jej rozwój techniczny.
Pierwszy wielki przełom nastąpił w sezonie 2009. Sebastian Vettel wygrał deszczowe Grand Prix Chin, a jego zespołowy partner Mark Webber finiszował drugi. Red Bull odniósł tym samym zarówno pierwsze zwycięstwo w Formule 1, jak i pierwszy dublet. Do końca sezonu ekipa dołożyła jeszcze pięć wygranych i zajęła drugie miejsce w klasyfikacji konstruktorów, za Brawn GP.
Red Bull Racing po raz pierwszy zdobył mistrzostwo świata konstruktorów w 2010 roku. Sebastian Vettel sięgnął również po swój pierwszy tytuł w klasyfikacji kierowców po dramatycznym finale w Abu Zabi, pokonując między innymi Fernando Alonso i zespołowego partnera Marka Webbera. W wieku 23 lat został najmłodszym mistrzem świata w historii Formuły 1.
Następnie nadszedł okres dominacji, w którym Red Bull Racing zdobył cztery tytuły mistrzowskie konstruktorów z rzędu w latach 2010–2013. Vettel wywalczył tyle samo tytułów w klasyfikacji kierowców. Szczególnie udany był sezon 2013, w którym Niemiec wygrał dziewięć ostatnich wyścigów Grand Prix z rzędu.
U podstaw tych sukcesów leżały nie tylko występy Vettela, lecz także samochody projektowane pod kierownictwem Adriana Neweya, strategiczne decyzje Christiana Hornera oraz praca programu rozwoju kierowców prowadzonego przez Helmuta Marko. Ważnym członkiem zespołu był również Mark Webber, który podczas wspólnych startów z Vettelem przyczynił się do zdobycia wszystkich czterech tytułów w klasyfikacji konstruktorów.
Po zmianie przepisów technicznych i wprowadzeniu hybrydowych jednostek napędowych w 2014 roku na czoło wysunął się Mercedes. Red Bull nadal wygrywał pojedyncze wyścigi, głównie za sprawą Daniela Ricciardo, ale na kolejny tytuł mistrzowski musiał poczekać. Vettel odszedł do Ferrari po zakończeniu sezonu 2014.
Max Verstappen otworzył nowy rozdział w historii Red Bull Racing. Holender awansował z juniorskiego zespołu Toro Rosso w trakcie sezonu 2016 i już w swoim pierwszym starcie dla Red Bulla wygrał Grand Prix Hiszpanii. W wieku 18 lat został najmłodszym zwycięzcą wyścigu w historii Formuły 1.
W kolejnych latach Verstappen stopniowo umacniał swoją pozycję lidera zespołu. Red Bull zakończył również współpracę z dostawcą silników Renault i w 2019 roku zaczął korzystać z jednostek napędowych Hondy.
Decydujący przełom nastąpił w 2021 roku. Verstappen przez cały sezon rywalizował z Lewisem Hamiltonem z Mercedesa, a losy mistrzostwa świata rozstrzygnęły się dopiero w kontrowersyjnych okolicznościach w końcówce ostatniego wyścigu w Abu Zabi. Holender zdobył swój pierwszy tytuł, dzięki czemu Red Bull Racing po raz pierwszy od ośmiu lat miał w swoich szeregach mistrza świata kierowców. Mercedes zachował jednak w tym sezonie mistrzostwo w klasyfikacji konstruktorów.
W latach 2022 i 2023 Red Bull dominował także w klasyfikacji konstruktorów. Verstappen zdobył dwa kolejne tytuły wśród kierowców, a zespół dołożył piąte i szóste mistrzostwo konstruktorów. Ważnym ogniwem zwycięskiego składu był Sergio Pérez, który w 2023 roku zajął drugie miejsce w klasyfikacji kierowców.
Sezon 2023 zapisał się w historii Formuły 1 jako rekordowa kampania Red Bull Racing. Za kierownicą RB19 kierowcy zespołu wygrali 21 z 22 wyścigów Grand Prix, a Verstappen odniósł 19 zwycięstw, w tym 10 z rzędu. Dwie pozostałe wygrane przypadły Pérezowi. Jedynym wyścigiem, którego Red Bull nie wygrał, było Grand Prix Singapuru, w którym triumfował Carlos Sainz z Ferrari.
Po rekordowym sezonie 2023 Red Bull musiał mierzyć się z coraz silniejszą konkurencją. Choć Max Verstappen zdobył w 2024 roku czwarty z rzędu tytuł mistrza świata, zespół nie zdołał obronić mistrzostwa konstruktorów. Zakończył sezon na trzecim miejscu w klasyfikacji, za McLarenem i Ferrari.
Ten okres przyniósł także istotne zmiany kadrowe. Adrian Newey ogłosił odejście z Red Bull Racing w 2024 roku, a w 2025 roku przeniósł się do Astona Martina. Przez niemal dwie dekady pracy w Milton Keynes miał ogromny wpływ na konstrukcję samochodów, w których Vettel i Verstappen zdobywali tytuły mistrzowskie. Ważną rolę w kierowaniu działem technicznym zespołu nadal odgrywał dyrektor techniczny Pierre Waché.
Red Bull zaliczył trudny początek sezonu 2025. Po odejściu Sergio Péreza szansę otrzymał Liam Lawson, ale już po dwóch wyścigach Grand Prix zastąpił go Yuki Tsunoda. Japończyk również nie był w stanie regularnie osiągać wyników porównywalnych z rezultatami Verstappena.
Lipiec 2025 roku przyniósł jedną z największych zmian organizacyjnych w historii zespołu. Christian Horner przestał pełnić funkcję szefa Red Bull Racing po ponad 20 latach. Zastąpił go Laurent Mekies, który wcześniej kierował siostrzaną ekipą Racing Bulls. Z końcem 2025 roku odszedł także wieloletni doradca do spraw sportów motorowych Helmut Marko, ściśle związany z programem rozwoju kierowców Red Bulla.
Mimo trudności zespół znacząco poprawił osiągi w drugiej połowie sezonu. Verstappen wygrał osiem wyścigów Grand Prix i do ostatniej rundy walczył o piąty tytuł mistrza świata. Ostatecznie zajął drugie miejsce w klasyfikacji z dorobkiem 421 punktów, tracąc zaledwie dwa do nowego mistrza świata Lando Norrisa z McLarena.
Red Bull Racing zakończył sezon 2025 na trzecim miejscu w klasyfikacji konstruktorów z dorobkiem 451 punktów.
W ciągu pierwszych 21 sezonów w Formule 1 Red Bull Racing zdobył zatem sześć tytułów mistrza świata konstruktorów i osiem tytułów w klasyfikacji kierowców, po cztery za sprawą Sebastiana Vettela i Maxa Verstappena. Od debiutu w 2005 roku rozwinął się w zespół zdolny do zdobywania mistrzostw w różnych epokach przepisów technicznych. Koniec 2025 roku zamknął długi rozdział związany z Hornerem, Neweyem i Marko, a Max Verstappen pozostał centralną postacią programu wyścigowego ekipy.