Lance Stroll

Kiedy Lance Stroll jako mały chłopiec jeździł prostym gokartem między pachołkami na parkingu, prędkość nie była jeszcze jego zawodem. Przede wszystkim liczyła się zabawa. Kilka lat później należał już do najbardziej utytułowanych kierowców juniorskich serii jednomiejscowych swojego pokolenia, a niedługo po 18. urodzinach stanął na starcie pierwszego wyścigu Formuły 1.

Urodzony w Montrealu Kanadyjczyk dorastał w środowisku, w którym sporty motorowe zajmowały naturalne miejsce. Jego ojciec Lawrence Stroll, biznesmen i miłośnik samochodów, sam jeździł po torach i wprowadził syna w świat wyścigów. Lance dostał pierwszego gokarta w wieku sześciu lat, a od około ósmego roku życia regularnie startował w zawodach. Później wspominał, jak w dzieciństwie wstawał w Kanadzie wcześnie rano, by oglądać wyścigi Formuły 1. Jego wielkim wyścigowym idolem był Michael Schumacher.

Już w czasach kartingowych było jasne, że kariera Strolla będzie czymś więcej niż hobby. W 2009 roku otrzymał nagrodę dla debiutanta roku od federacji sportów motorowych Quebecu i stopniowo zaczął rywalizować na arenie międzynarodowej. W młodym wieku dołączył do Ferrari Driver Academy, która przygotowywała utalentowanych kierowców do zawodowej kariery w seriach jednomiejscowych.

Błyskawiczny awans przez serie juniorskie

Przejście z kartingu do bolidów jednomiejscowych okazało się dla Strolla wyjątkowo udane. W 2014 roku przystąpił do mistrzostw włoskiej Formuły 4 i zdobył tytuł już w swoim pierwszym sezonie za kierownicą bolidu.

Rok później wystartował w Toyota Racing Series w Nowej Zelandii. Ponownie zdobył mistrzostwo, potwierdzając, że sukces we włoskiej F4 nie był przypadkiem. Przeniósł się również do znacznie bardziej wymagających mistrzostw Europy Formuły 3, które były wówczas jednym z najważniejszych etapów na drodze młodych kierowców do F1.

Decydujący okazał się sezon 2016. Reprezentując Prema Powerteam, Stroll zdominował europejską Formułę 3. Wygrał 14 wyścigów, zdobył tyle samo pole position i zapewnił sobie tytuł jeszcze przed końcem sezonu. Ostatecznie zakończył rywalizację z przewagą 185 punktów nad wicemistrzem.

Ten rok otworzył mu na dobre drzwi do Formuły 1. Stroll opuścił program juniorski Ferrari i rozpoczął współpracę z Williamsem. W ramach przygotowań realizował rozbudowany program testów starszych bolidów F1, dzięki któremu mógł zdobywać doświadczenie przed debiutem w rywalizacji.

Zamiast podążać tradycyjną ścieżką przez GP2 lub jej następczynię, Formułę 2, Stroll awansował bezpośrednio z europejskiej F3 do Formuły 1.

18-letni debiutant w Williamsie

Williams ogłosił Strolla jednym ze swoich kierowców wyścigowych na sezon 2017. Gdy stanął na starcie swojego pierwszego wyścigu, Grand Prix Australii, miał zaledwie 18 lat i należał do najmłodszych kierowców w historii mistrzostw świata.

Początek nie był łatwy. W pierwszych wyścigach nie brakowało wypadków, problemów technicznych i naturalnych błędów kierowcy, który miał za sobą zaledwie kilka lat startów w bolidach jednomiejscowych. Przełom nastąpił podczas domowego Grand Prix Kanady, gdzie zdobył pierwsze punkty w Formule 1.

Dwie rundy później osiągnął wynik, który stał się jednym z najważniejszych momentów jego kariery.

Stroll przejechał chaotyczne Grand Prix Azerbejdżanu w Baku bez większego błędu i walczył nawet o drugie miejsce. Valtteri Bottas wyprzedził go tuż przed metą, ale trzecia lokata i tak dała Strollowi pierwsze podium. W wieku 18 lat i 239 dni został najmłodszym debiutantem w historii, który stanął na podium F1.

Jego debiutancki sezon przyniósł jeszcze jeden wyjątkowy moment. Kwalifikacje na mokrym torze Monza sprawdzały umiejętność dostosowywania się kierowców do stale zmieniających się warunków, a Stroll uzyskał czwarty czas. Kary rywali przesunęły go na drugie pole startowe, dzięki czemu po raz pierwszy w karierze ruszał z pierwszego rzędu.

Pierwszy sezon w Formule 1 pokazał więc obie strony jego błyskawicznego awansu: brak doświadczenia, ale też umiejętność wykorzystywania szans w trudnych i nieprzewidywalnych warunkach.

Problemy Williamsa i przenosiny do Racing Point

W 2018 roku Williams nie był już w stanie dorównać osiągom z poprzedniego sezonu. FW41 należał do najmniej konkurencyjnych bolidów w stawce, a okazje do zdobywania punktów zdarzały się rzadko.

Po dwóch latach w Williamsie Stroll zmienił więc zespół. Od sezonu 2019 jeździł dla Racing Point, które powstało na bazie dawnej ekipy Force India po jej przejęciu przez konsorcjum kierowane przez Lawrence'a Strolla.

Pierwszy sezon w nowym otoczeniu przyniósł powrót do bardziej regularnego zdobywania punktów. Wyraźniejszy krok naprzód nastąpił jednak w 2020 roku, gdy Racing Point dysponowało bolidem zdolnym do walki w czołówce środka stawki, a w sprzyjających okolicznościach także o podium.

Pod względem wyników był to najlepszy okres w karierze Strolla w Formule 1.

2020: dwa podia i pierwsze pole position

Podczas Grand Prix Włoch na torze Monza Stroll wykorzystał dramatyczny przebieg wyścigu i po wznowieniu rywalizacji walczył w czołówce. Przekroczył linię mety na trzecim miejscu, zdobywając drugie podium w karierze.

Jeszcze ważniejszy moment nadszedł podczas listopadowego Grand Prix Turcji.

Nowy asfalt na Istanbul Park zapewniał bardzo małą przyczepność, a deszcz podczas kwalifikacji dodatkowo utrudnił warunki. Stroll poradził sobie z nimi lepiej niż ktokolwiek inny i zdobył swoje pierwsze pole position w Formule 1.

W samym wyścigu dobrze wystartował i prowadził przez większą część jego pierwszej połowy. Jednak po problemach z przednim skrzydłem stopniowo tracił tempo i ostatecznie zajął dziewiąte miejsce.

Sezon zakończył kolejnym podium. W Grand Prix Sakhiru był trzeci, za swoim zespołowym partnerem i zwycięzcą wyścigu Sergio Pérezem oraz Estebanem Oconem. Na koniec sezonu 2020 miał więc na koncie trzy podia i jedno pole position.

Nowa era pod nazwą Aston Martin

Od 2021 roku zespół zyskał nową tożsamość. Racing Point stało się Astonem Martinem, przywracając brytyjskiego producenta samochodów do Formuły 1 pod własną nazwą po ponad 60 latach.

Stroll pozostał w ekipie, a dołączył do niego czterokrotny mistrz świata Sebastian Vettel. W kolejnych sezonach Aston Martin na przemian rywalizował w środku stawki i walczył o lepsze wyniki. Stroll regularnie zdobywał punkty, choć nie powiększył dorobku miejsc na podium z 2020 roku.

Sezon 2023 przyniósł nieoczekiwane komplikacje, zanim jeszcze się rozpoczął. Stroll doznał urazów dłoni i nadgarstków w wypadku rowerowym i musiał opuścić testy przedsezonowe. Mimo to odzyskał sprawność na tyle, by wystartować w otwierającym sezon Grand Prix Bahrajnu. Choć wcześniej nie testował nowego bolidu, ukończył wyścig na szóstym miejscu.

W pierwszej połowie tamtego sezonu Aston Martin dysponował jednym z najbardziej konkurencyjnych bolidów w stawce. Stroll nie potrafił jednak dorównać wynikom swojego nowego partnera zespołowego Fernando Alonso, który regularnie walczył o podium. Kanadyjczyk zakończył mimo to rok w pierwszej dziesiątce klasyfikacji kierowców.

W kolejnych sezonach pozostawał stałym elementem projektu Astona Martina i nadal jeździł u boku Alonso, podczas gdy zespół pracował nad dalszym rozwojem technicznym.

Kierowca, którego historia splata się z losami rodziny

Praktycznie od samego początku karierze Lance'a Strolla towarzyszą dyskusje o znaczącym wsparciu finansowym ze strony rodziny. Lawrence Stroll odegrał kluczową rolę w budowaniu kariery syna, a później stał się najważniejszą postacią w grupie właścicieli zespołu, w którym ściga się Lance.

Ta okoliczność jest nieodłączną częścią jego historii, ale nie zmienia wyników, które osiągnął przed wejściem do Formuły 1. Stroll zdobywał tytuły we włoskiej F4, Toyota Racing Series i europejskiej Formule 3. Ostatni z nich wywalczył w dominującym stylu, rywalizując z pokoleniem kierowców, z których kilku później dotarło na najwyższe szczeble sportów motorowych.

W Formule 1 kilkukrotnie wykorzystał szanse, gdy decydująca okazywała się umiejętność radzenia sobie w trudnych warunkach. Podium w Baku, występ w deszczowych kwalifikacjach na Monzy i pole position na zalanym deszczem Istanbul Park pozostają jednymi z najbardziej wyróżniających się wyników w jego karierze.

Życie poza torami

Poza Formułą 1 Stroll pozostaje blisko związany ze sportem. Dorastając w Kanadzie, uprawiał kolarstwo górskie, narciarstwo i hokej na lodzie. Wśród jego pozostałych aktywności są tenis, golf i surfing.

Szczególną pasją darzy narciarstwo. Aston Martin opisuje go jako miłośnika jazdy poza wyznaczonymi trasami. Interesuje się również motocyklami i jazdą na dwóch kołach po torach.

Jest także kibicem sportów północnoamerykańskich. Od wielu lat śledzi NFL i otwarcie kibicuje New York Giants. Był nawet na obu meczach Super Bowl wygranych przez Giants w 2008 i 2012 roku.

Te zainteresowania pasują do obrazu kierowcy, który większość wolnego czasu spędza aktywnie i chętnie wybiera sporty związane z prędkością, ruchem i przebywaniem na świeżym powietrzu.

Kariera zbudowana na błyskawicznych postępach

Droga Strolla przez zawodowy sport motorowy była wyjątkowo szybka. W około 10 lat przeszedł od pierwszych startów w zawodach kartingowych do stawki Formuły 1. Przed debiutem na najwyższym poziomie spędził zaledwie trzy pełne sezony w bolidach jednomiejscowych, z czego dwa zakończył jako mistrz.

Od wejścia do F1 w 2017 roku reprezentował Williamsa, Racing Point i Astona Martina, choć dwie ostatnie nazwy oznaczają różne etapy rozwoju tego samego zespołu z siedzibą w Silverstone. W trakcie kariery zdobył trzy podia i pole position, stając się jednym z najdłużej startujących kanadyjskich kierowców w historii mistrzostw świata.

Jego kariera w sportach motorowych łączy więc dwa odrębne wątki: wyjątkowo szybki i pełen sukcesów awans przez serie juniorskie oraz długi okres startów w Formule 1, w której najbardziej pamiętne wyniki często osiągał w wyścigach lub kwalifikacjach rozgrywanych w nietypowych i wymagających warunkach.