Oscar Piastri

Oscar Piastri należy do pokolenia kierowców, którzy trafili do Formuły 1 z niemal najlepszym możliwym dorobkiem. W drodze przez juniorskie serie Australijczyk zdobył trzy ważne tytuły w trzech kolejnych sezonach, a po awansie na najwyższy szczebel szybko pokazał, że jego wcześniejsze sukcesy nie były dziełem przypadku.

Jego karierę wyróżniają również nietypowe początki. Zanim Piastri wsiadł do gokarta, rywalizował za kierownicą zdalnie sterowanych modeli samochodów. Dorastał w otoczeniu maszyn, a jego rodzina była mocno związana z motoryzacją. Z czasem chłopiec zafascynowany samochodami stał się jednym z najbardziej utytułowanych wychowanków współczesnych serii juniorskich prowadzących do Formuły 1.

Od modeli samochodów do kartingu

Oscar Jack Piastri urodził się 6 kwietnia 2001 roku w australijskim Melbourne. Dorastał w środowisku, w którym samochody i technika stanowiły naturalną część życia. Jego dziadkowie pracowali jako mechanicy, a ojciec Chris był związany zawodowo z branżą motoryzacyjną.

Karting nie był jednak pierwszą prawdziwą okazją młodego Piastriego do rywalizacji. Jako dziecko ścigał się zdalnie sterowanymi samochodami i już w wieku dziewięciu lat potrafił dotrzymywać kroku znacznie starszym zawodnikom. Choć była to dyscyplina zupełnie inna od tradycyjnego sportu motorowego, sam Piastri twierdzi, że pomogła mu zrozumieć podstawy wyboru toru jazdy i wyścigowej rywalizacji.

Przygodę z kartingiem rozpoczął w wieku około dziesięciu lat. Pierwsze przejazdy nie były bezbłędne – podczas jednej z pierwszych prób obrócił się nawet krótko po wyjeździe na tor – ale nowy sport od razu go zainteresował.

Stopniowo dołączył do grona najlepszych młodych kartingowców w Australii. Stawał na podium krajowych mistrzostw i stało się jasne, że jeśli chce kontynuować rywalizację na najwyższym poziomie, będzie musiał wyjechać do Europy.

Trudna decyzja w wieku 14 lat

Dla australijskich kierowców droga do Formuły 1 wiąże się z jedną istotną, dodatkową trudnością. Serce europejskiego motorsportu znajduje się tysiące kilometrów od domu, co oznacza, że młodzi zawodnicy często muszą bardzo wcześnie wybierać między komfortem życia z rodziną a karierą zawodową.

Piastri wybrał tę drugą drogę.

W wieku 14 lat przeniósł się do Anglii, gdzie chodził do szkoły, jednocześnie kontynuując karierę kartingową. Dołączył do Ricky Flynn Motorsport i zaczął regularnie rywalizować na europejskich torach.

W europejskim kartingu osiągał solidne wyniki, ale nie należał do zawodników całkowicie dominujących w tej kategorii. Później przyznawał, że naprawdę zaczął się wyróżniać dopiero po przesiadce do bolidów jednomiejscowych.

To właśnie wtedy jego kariera zaczęła nabierać tempa.

Przełom w Formule 4

Pierwsze doświadczenia w bolidach jednomiejscowych zdobył w 2016 roku. Kolejny sezon, spędzony w brytyjskiej Formule 4, ujawnił potencjał młodego Australijczyka.

W barwach Arden Motorsport wygrał sześć wyścigów, kilkakrotnie zdobył pole position i walczył o tytuł. Ostatecznie został wicemistrzem, ustępując Brytyjczykowi Jamiemu Caroline’owi, a zarazem dał się poznać jako jeden z czołowych debiutantów mistrzostw.

Był to ważny moment w jego karierze. Choć Piastri dobrze radził sobie w kartingu, dopiero wyniki w bolidach jednomiejscowych zaczęły wskazywać, że jest poważnym kandydatem do kolejnych awansów na drodze do Formuły 1.

Następnie przeniósł się do Eurocupu Formuły Renault.

Pierwszy pełny sezon w 2018 roku upłynął mu przede wszystkim pod znakiem nauki. Rok później Piastri dołączył jednak do R-ace GP i wskoczył na zupełnie inny poziom.

W 2019 roku wygrał siedem wyścigów, 11 razy stanął na podium i zdobył tytuł w Eurocupie Formuły Renault.

Był to początek niezwykłej serii sukcesów.

Trzy tytuły w trzy lata

Wyniki Piastriego zwróciły uwagę Renault Sport Academy, przemianowanej później na Alpine Academy. W jego karierę zaangażował się również były kierowca Formuły 1 i zwycięzca Grand Prix Mark Webber, który dołączył do grona jego menedżerów.

W 2020 roku Piastri awansował do Formuły 3 FIA i podpisał kontrakt z utytułowanym zespołem PREMA Racing.

Choć przystępował do sezonu jako debiutant, wygrał inauguracyjny wyścig na Red Bull Ringu. Jego największym atutem w całym sezonie nie była dominacja w kwalifikacjach, lecz regularność w wyścigach. Przez cały rok nie zdobył ani jednego pole position, ale systematycznie punktował i utrzymywał się w walce o tytuł.

Losy mistrzostwa rozstrzygnęły się dopiero podczas finału na Mugello. Piastri ostatecznie wygrał zaciętą rywalizację i już przy pierwszej próbie został mistrzem Formuły 3 FIA.

Logicznym kolejnym krokiem był awans do Formuły 2.

Na sezon 2021 pozostał w PREMIE i ponownie znalazł się w roli debiutanta. Tym razem jego występy były jednak jeszcze bardziej przekonujące. Zrobił duży postęp w kwalifikacjach, zdobywając pole position i łącząc szybkość z regularnymi wynikami.

Tytuł mistrza Formuły 2 zapewnił sobie jeszcze przed ostatnim wyścigiem sezonu.

W ciągu trzech lat zdobył mistrzostwo Eurocupu Formuły Renault, Formuły 3 FIA i Formuły 2 FIA. Ta seria sukcesów ugruntowała jego pozycję jako jednego z największych talentów czekających na wejście do Formuły 1.

Mistrz bez miejsca w Formule 1

Nawet tytuł w Formule 2 nie zapewnił jednak Piastriemu od razu miejsca w stawce F1.

Ponieważ na sezon 2022 nie było dla niego wolnego fotela wyścigowego, został kierowcą rezerwowym Alpine. Rok bez regularnych startów wykorzystał na pracę w symulatorze, testy starszych bolidów i zdobywanie doświadczenia w środowisku Formuły 1.

Nie był to jego pierwszy kontakt z samochodami najwyższej kategorii. Bolid F1 po raz pierwszy poprowadził już w 2020 roku, testując Renault R.S.18 w Bahrajnie.

Jednak to latem 2022 roku Piastri znalazł się w centrum uwagi.

Po ogłoszeniu odejścia Fernando Alonso z Alpine francuski zespół publicznie poinformował, że w kolejnym sezonie jego kierowcą będzie Piastri. Niedługo później Australijczyk ogłosił, że w 2023 roku nie będzie ścigał się dla Alpine.

Doszło do sporu kontraktowego, który rozpatrzyła Komisja FIA ds. Uznawania Kontraktów. Gremium jednogłośnie orzekło, że jedyną ważną umową na sezony 2023 i 2024 był kontrakt Piastriego z McLarenem.

Droga do Formuły 1 wreszcie stanęła przed nim otworem.

Debiutant McLarena

Piastri zadebiutował w Formule 1 w 2023 roku u boku Lando Norrisa.

Początek sezonu był trudny. McLaren MCL60 należał w pierwszych wyścigach do mniej konkurencyjnych bolidów, a debiut Piastriego w Bahrajnie zakończył się przedwcześnie z powodu problemu technicznego.

Jak na ironię losu, pierwsze punkty zdobył u siebie, w Melbourne, zajmując ósme miejsce w Grand Prix Australii.

Przełom nastąpił w drugiej połowie sezonu. McLaren znacząco poprawił swój bolid, a obaj kierowcy zaczęli regularnie rywalizować w czołówce.

Piastri był bliski podium w Wielkiej Brytanii, a w sprincie w Belgii zajął drugie miejsce. Następnie po raz pierwszy stanął na podium pełnodystansowego wyścigu Formuły 1, kończąc Grand Prix Japonii na trzeciej pozycji.

Kolejny ważny moment nastąpił dwa tygodnie później w Katarze. Piastri zdobył pole position do sprintu, a następnie go wygrał. W samym Grand Prix zajął drugie miejsce.

Już w debiutanckim sezonie pokazał, że potrafi walczyć w ścisłej czołówce.

Pierwsze zwycięstwa w Formule 1

W drugim sezonie Piastri zrobił kolejny krok naprzód.

Pierwsze zwycięstwo w Grand Prix odniósł na Hungaroringu w 2024 roku. Ruszając z drugiego pola, objął prowadzenie przed zespołowym partnerem Norrisem i po skomplikowanym pod względem strategicznym wyścigu został zwycięzcą Grand Prix Węgier.

Był dopiero piątym Australijczykiem, który wygrał wyścig zaliczany do mistrzostw świata Formuły 1.

Jego drugie zwycięstwo, na ulicach Baku, było jeszcze bardziej imponujące. W Grand Prix Azerbejdżanu wykonał decydujący manewr wyprzedzania Charles’a Leclerca, a następnie przez kilkadziesiąt okrążeń odpierał ataki kierowcy Ferrari.

Wynik ten miał również duże znaczenie dla McLarena, który objął wówczas prowadzenie w klasyfikacji konstruktorów.

Piastri przejechał wszystkie okrążenia wyścigowe sezonu 2024 i zajął czwarte miejsce w klasyfikacji kierowców. Wspólnie z Norrisem pomógł też McLarenowi zdobyć pierwszy od 1998 roku tytuł mistrza konstruktorów.

W ciągu dwóch lat z utalentowanego debiutanta stał się uznanym zwycięzcą wyścigów Formuły 1.

Walka w czołówce

Kolejny okres potwierdził, że ambicje Piastriego sięgają dalej niż pojedyncze zwycięstwa.

W 2025 roku po raz pierwszy stał się poważnym kandydatem do mistrzostwa świata. Wygrywał Grand Prix, zdobywał pole position i przez część sezonu prowadził w klasyfikacji. Ostatecznie zakończył rywalizację na trzecim miejscu wśród kierowców.

Doświadczenie całosezonowej walki o tytuł stanowiło kolejny istotny krok w jego karierze. Piastri mógł czerpać z doświadczeń juniorskich, gdy zdobywał mistrzostwa na trzy różne sposoby – opierając się przede wszystkim na szybkości w Formule Renault, regularności w Formule 3 oraz połączeniu obu tych cech w Formule 2.

McLaren wiąże z Australijczykiem długoterminową przyszłość. Już w pierwszych sezonach zespół więcej niż raz przedłużał jego kontrakt, a Piastri stał się jednym z kluczowych kierowców projektu, który przywrócił zasłużoną brytyjską ekipę do walki w czołówce.

Spokojny charakter i techniczny umysł

Jedną z cech wyróżniających Piastriego przez całą jego zawodową karierę jest opanowanie.

Sam Australijczyk opisuje swój styl jazdy jako metodyczny, a podejście w kokpicie jako spokojne. Jest znany z analitycznego podejścia do informacji i umiejętności dostosowywania się do nowych warunków – cech widocznych już podczas jego szybkich awansów w juniorskich mistrzostwach.

Jego zainteresowanie techniczną stroną samochodów wykracza poza rodzinne tradycje. Piastri mówił, że gdyby nie został kierowcą wyścigowym, mógłby wyobrazić sobie karierę inżyniera.

Poza torami pozostaje mocno związany z Australią. Jest zapalonym kibicem krykieta i podczas pobytów w ojczyźnie chodzi na mecze australijskiej reprezentacji. Śledzi również rozgrywki Australian Football League, kibicując Richmond Football Club.

Między sezonami regularnie wraca do Australii, by spędzać czas z rodziną i przyjaciółmi.

Dlaczego ściga się z numerem 81

Numer startowy 81 stał się nieodłącznie związany z Piastrim.

Jego historia sięga czasów kartingowych. Początkowo używał numeru 11, który ułożył z dwóch cyfr „1”. Gdy jednak na jedne z zawodów przyjechał inny kierowca zgłoszony już z tym samym numerem, Piastri musiał znaleźć alternatywę i ostatecznie wybrał 81.

Korzystał z niego również w brytyjskiej Formule 4, a po awansie do Formuły 1 ponownie do niego wrócił.

Od tego czasu numer 81 stał się jednym z jego najbardziej rozpoznawalnych znaków firmowych.

Jedna z najszybszych dróg na szczyt

Historia Oscara Piastriego nie jest opowieścią o kierowcy, który dominował w każdej kategorii od pierwszego dnia za kierownicą gokarta. Jego kariera pokazuje raczej niezmienną umiejętność dostosowywania się do kolejnego poziomu rywalizacji i systematycznej poprawy osiągów.

Europejski karting dał mu podstawy, ale dopiero w bolidach jednomiejscowych pokazał swój prawdziwy potencjał. Wicemistrzostwo brytyjskiej Formuły 4 otworzyło mu drzwi do Eurocupu Formuły Renault, a od 2019 roku rozpoczęła się niezwykła seria trzech kolejnych tytułów.

Po roku w roli kierowcy rezerwowego trafił do Formuły 1 z McLarenem i w pierwszych dwóch sezonach zdobywał miejsca na podium, wygrał sprint oraz odnosił zwycięstwa w Grand Prix. Następnie ugruntował swoją pozycję wśród kierowców zdolnych do walki w czołówce mistrzostw świata.

Od dziewięcioletniego chłopca stojącego przy torze z nadajnikiem do zdalnie sterowanego samochodu po zwycięzcę wyścigów Formuły 1 – Piastri przeszedł drogę, na której każdy kolejny krok był trudniejszy od poprzedniego.

I niemal za każdym razem sprostał wyzwaniu.