McLaren

McLaren to jeden z nielicznych w historii Formuły 1 zespołów, których założyciel wygrał Grand Prix samochodem noszącym jego nazwisko. Nowozelandczyk Bruce McLaren dokonał tego w 1968 roku, kładąc podwaliny pod jeden z najbardziej utytułowanych zespołów w mistrzostwach. Do końca sezonu 2025 brytyjska ekipa z siedzibą w Woking zdobyła dziesięć mistrzostw świata konstruktorów i trzynaście tytułów w klasyfikacji kierowców. Jej historię współtworzyli Ayrton Senna, Alain Prost, Mika Häkkinen i Lewis Hamilton, a najnowszy rozdział sukcesów piszą Lando Norris i Oscar Piastri.

Bruce McLaren, powstanie zespołu i pierwsze mistrzowskie tytuły

Historia McLarena rozpoczęła się w 1963 roku, gdy nowozelandzki kierowca wyścigowy Bruce McLaren założył własny zespół, Bruce McLaren Motor Racing. Ekipa weszła do Formuły 1 w 1966 roku, debiutując podczas Grand Prix Monako. McLaren poprowadził własny model M2B, ale awaria techniczna zmusiła go do wycofania się z wyścigu.

Pierwsze zwycięstwo przyszło podczas Grand Prix Belgii w 1968 roku na torze Spa-Francorchamps. Bruce McLaren został dopiero drugim po Jacku Brabhamie kierowcą, który wygrał wyścig zaliczany do mistrzostw świata Formuły 1 samochodem własnej marki. Ważnym wzmocnieniem zespołu w tym okresie był również jego rodak Denny Hulme, mistrz świata z 1967 roku.

Cieniem na rozwoju zespołu położyła się tragedia z 2 czerwca 1970 roku, kiedy Bruce McLaren zginął podczas testów samochodu sportowego na brytyjskim torze Goodwood. Kierowanie ekipą przejął Teddy Mayer, który zapewnił jej dalsze funkcjonowanie i kontynuował budowę konkurencyjnego zespołu.

Pierwszy wielki sukces po śmierci założyciela przyszedł w 1974 roku. Brazylijczyk Emerson Fittipaldi zdobył mistrzostwo świata kierowców, a McLaren sięgnął również po swój pierwszy tytuł wśród konstruktorów. Dwa lata później kolejne mistrzostwo kierowców wywalczył James Hunt, który po dramatycznej rywalizacji pokonał Nikiego Laudę z Ferrari o jeden punkt.

Ayrton Senna, Alain Prost i era największych sukcesów McLarena

Na początku lat 80. kierownictwo McLarena objął Ron Dennis, którego przyjście zapoczątkowało kolejny okres wielkich sukcesów. Ważną rolę odegrał projektant John Barnard, twórca rewolucyjnego modelu MP4/1 z monokokiem z włókna węglowego. Nowa technologia wywarła ogromny wpływ na konstrukcję samochodów Formuły 1 i stopniowo stała się standardem w całej stawce.

McLaren zdominował sezon 1984, korzystając z jednostek napędowych TAG-Porsche. Niki Lauda zdobył swój trzeci tytuł mistrza świata, pokonując zespołowego partnera Alaina Prosta o pół punktu. Ekipa wywalczyła również drugie mistrzostwo konstruktorów. W 1985 i 1986 roku po tytuły w klasyfikacji kierowców sięgnął Prost.

Największą dominację McLaren pokazał w sezonie 1988. Za kierownicą napędzanego silnikiem Hondy MP4/4 Ayrton Senna i Alain Prost wygrali 15 z 16 Grand Prix. Brazylijczyk zdobył swój pierwszy tytuł mistrza świata, a jego rywalizacja z francuskim partnerem z zespołu stopniowo przeradzała się w otwarty konflikt.

Prost został mistrzem świata w 1989 roku, a Senna triumfował w latach 1990 i 1991. W tym okresie McLaren zdobył cztery tytuły konstruktorów z rzędu, umacniając swoją pozycję wśród najbardziej utytułowanych zespołów w historii F1.

Kolejny rozdział sukcesów nadszedł pod koniec lat 90. Pod kierownictwem technicznym Adriana Neweya i z silnikami Mercedesa Mika Häkkinen zdobył dwa tytuły mistrza świata kierowców, w 1998 i 1999 roku. W 1998 roku McLaren wywalczył również swoje ósme mistrzostwo konstruktorów. Ważnym ogniwem ówczesnego składu był David Coulthard, który wygrał dla zespołu trzynaście Grand Prix.

Lewis Hamilton i ostatni tytuł McLarena przed długim oczekiwaniem

Po przełomie tysiącleci McLaren kontynuował współpracę z Mercedesem i regularnie walczył w czołówce. Na kolejny tytuł mistrza świata musiał jednak czekać do 2008 roku.

Lewis Hamilton stał się jedną z czołowych postaci zespołu po debiucie w Formule 1 w 2007 roku. Już w pierwszym sezonie walczył o tytuł z Fernando Alonso i Kimim Räikkönenem, ale ostatecznie zajął drugie miejsce w klasyfikacji końcowej. Cieniem na sezonie położyła się również afera szpiegowska związana z poufnymi dokumentami Ferrari, za którą McLaren został wykluczony z klasyfikacji konstruktorów i otrzymał wysoką karę finansową.

Rok później Hamilton zdobył swój pierwszy tytuł mistrza świata. Losy mistrzostwa w 2008 roku rozstrzygnęły się dopiero w końcówce Grand Prix Brazylii, gdy na ostatnich zakrętach Brytyjczyk awansował na potrzebne mu piąte miejsce. Ostatecznie pokonał Felipe Massę z Ferrari o jeden punkt.

W kolejnych latach McLaren stopniowo przestawał jednak liczyć się w walce o tytuły. Mimo obecności Hamiltona, a od 2010 roku także drugiego mistrza świata, Jensona Buttona, ostatnie zwycięstwo przed długą przerwą zespół odniósł podczas Grand Prix Brazylii w 2012 roku.

Następny okres przyniósł wyraźny spadek formy. Szczególnie problematyczna okazała się wznowiona współpraca z Hondą w latach 2015–2017, gdy McLaren zmagał się z niedostatkiem mocy i zawodnością jednostek napędowych. Nawet dwukrotny mistrz świata Fernando Alonso nie zdołał doprowadzić do znaczącej poprawy.

Wyniki zaczęły się poprawiać po przejściu na silniki Renault, a następnie powrocie do jednostek napędowych Mercedesa. W 2021 roku Daniel Ricciardo wygrał Grand Prix Włoch na Monzy, a Lando Norris zajął drugie miejsce. McLaren ponownie zwyciężył w wyścigu Formuły 1 po niemal dziewięciu latach.

Powrót McLarena na szczyt i mistrzostwo konstruktorów w 2024 roku

Zasadnicza zmiana nastąpiła wraz z dołączeniem Zaka Browna do kierownictwa McLarena. Amerykański menedżer stopniowo pomagał reorganizować zespół, wzmacniać dział techniczny i pozyskiwać nowe inwestycje. Przed sezonem 2023 szefem ekipy został Andrea Stella, który wcześniej pełnił w niej szereg funkcji technicznych.

McLaren przystąpił do sezonu 2023 z Lando Norrisem i Oscarem Piastrim w składzie, ale pierwsze wyścigi obnażyły poważne słabości samochodu. Szeroko zakrojone poprawki techniczne wprowadzone w trakcie sezonu przyniosły zdecydowany przełom. Norris zaczął regularnie stawać na podium, a debiutant Piastri potwierdził swój potencjał zwycięstwem w sprincie w Katarze.

Wzrost konkurencyjności trwał również w 2024 roku. McLaren znacząco wzmocnił swój zespół techniczny, sprowadzając między innymi doświadczonego projektanta Roba Marshalla z Red Bulla. Ważną rolę w rozwoju aerodynamiki odegrał Peter Prodromou.

Norris odniósł pierwsze zwycięstwo zespołu w sezonie podczas Grand Prix Miami, wygrywając po raz pierwszy w Formule 1. Piastri odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w Grand Prix Węgier, a kolejne dołożył w Azerbejdżanie.

McLaren stopniowo wyprzedził Red Bull Racing, a jego głównym rywalem w walce o mistrzostwo konstruktorów stało się Ferrari. Ostateczna kolejność rozstrzygnęła się dopiero podczas zamykającego sezon Grand Prix Abu Zabi, które wygrał Norris.

W 2024 roku McLaren zdobył dziewiąte mistrzostwo konstruktorów, kończąc 26-letnie oczekiwanie na tytuł w klasyfikacji zespołowej. Zakończył sezon z dorobkiem 666 punktów i sześciu zwycięstw. Norris zajął drugie miejsce w klasyfikacji kierowców za Maksem Verstappenem, a Piastri był czwarty.

McLaren w 2025 roku: mistrzostwo świata Lando Norrisa i kolejne sukcesy zespołu

McLaren przystąpił do sezonu 2025 jako obrońca tytułu wśród konstruktorów i jeden z głównych faworytów mistrzostw. Model MCL39 kontynuował sukcesy poprzednika i już od pierwszego wyścigu należał do najszybszych samochodów w stawce.

Lando Norris wygrał otwierające sezon Grand Prix Australii, ale jego zespołowy partner Oscar Piastri stopniowo wyrósł na głównego rywala w walce o tytuł kierowców. Australijczyk zwyciężył między innymi w Chinach, Bahrajnie, Arabii Saudyjskiej i Miami, a przez znaczną część sezonu prowadził w klasyfikacji.

Rywalizacja między oboma kierowcami nie osłabiła jednak pozycji McLarena w mistrzostwach konstruktorów. Zespół regularnie zdobywał podwójne podia i zapewnił sobie dziesiąty tytuł konstruktorów podczas Grand Prix Singapuru, na sześć wyścigów przed końcem sezonu.

Walka o mistrzostwo kierowców była znacznie bardziej dramatyczna. W drugiej połowie sezonu Norris zaczął odrabiać straty do Piastriego, a do rywalizacji ponownie włączył się również Max Verstappen z Red Bulla. Sytuację McLarena dodatkowo skomplikowała dyskwalifikacja obu samochodów z Grand Prix Las Vegas za nadmierne zużycie deski pod podłogą.

Nowego mistrza świata poznaliśmy dopiero podczas kończącego sezon Grand Prix Abu Zabi. Trzecie miejsce wystarczyło Norrisowi do zdobycia pierwszego tytułu. Zakończył sezon z dorobkiem 423 punktów, zaledwie o dwa wyprzedzając Verstappena. Piastri był trzeci z 410 punktami.

Obaj kierowcy McLarena odnieśli w sezonie po siedem zwycięstw. Zespół wygrał więc 14 z 24 Grand Prix i zdobył 833 punkty w klasyfikacji konstruktorów, o 364 więcej niż drugi Mercedes. Łącznie zanotował również 34 miejsca na podium.

McLaren zakończył tym samym swój najbardziej udany rok od 1998, kiedy to po raz ostatni zdobył tytuły kierowców i konstruktorów w jednym sezonie. Lando Norris zdobył trzynasty tytuł mistrza świata kierowców w historii McLarena, a zespół sięgnął po dziesiąte mistrzostwo konstruktorów.

Kierownictwo Zaka Browna i Andrei Stelli oraz zreorganizowany dział techniczny stały za powrotem brytyjskiej ekipy do czołówki. Do końca sezonu 2025 McLaren przeszedł drogę od lat bez zwycięstwa do mistrzowskiego dubletu, nawiązując do sukcesów pokoleń reprezentowanych przez Sennę, Prosta, Häkkinena i Hamiltona.