Przejdź do treści
Formula 1John MaloneLiberty Media

Liberty Media odkupuje akcje od swojego założyciela, a Malone otrzymuje „niezamówione oferty” ich sprzedaży

Monoposty po štarte VC Singapuru 2025: Carlos Sainz, Arvid Lindblad, Nico Hülkenberg a Esteban Ocon
©

Getty Images/Haas

Udostępnij
Udostępnij

W ciągu ostatniej dekady Formuła 1 stała się potężną maszynką do zarabiania pieniędzy, przynoszącą zyski kierowcom, zespołom, sponsorom i partnerom, ale przede wszystkim właścicielowi praw komercyjnych — Liberty Media. Po zakupie większościowego pakietu udziałów w MotoGP wartość aktywów spółki ma nadal szybko rosnąć, przyciągając zainteresowanie inwestorów. W ostatnich dniach Liberty Media podjęło nawet szereg kroków, aby zapobiec utracie kontroli nad spółką.

Liberty Media ma kilku akcjonariuszy dysponujących prawem głosu. Do niedawna największym z nich był założyciel i były prezes rady dyrektorów spółki, John Malone, który za pośrednictwem swoich firm kontrolował aż 48 procent głosów. Wszyscy pozostali akcjonariusze mieli łącznie 52 procent, a największymi wśród nich były Linonia Partnership LP i Vanguard Group — każdy z tych podmiotów dysponował 4,4 procent głosów.

Po niedawnym ustąpieniu Malone’a ze stanowiska prezesa rady dyrektorów zewnętrzni inwestorzy najwyraźniej zwietrzyli szansę na przejęcie kontroli nad Liberty Media, a tym samym nad Formułą 1. Jak wynika z komunikatu spółki wydanego 5 listopada, Malone otrzymał „szereg niezamówionych ofert od podmiotów trzecich” dotyczących zakupu jego akcji, co skłoniło firmę do działania.

Liberty Media miało trzy klasy akcji: serii A (notowane pod symbolem FWONA), dające jeden głos na akcję; serii B (FWONB), dające 10 głosów na akcję; oraz serii C (FWONK), bez prawa głosu. Na początku listopada John Malone „sprzedał”, a właściwie wymienił, 2,32 miliona akcji serii B o większej sile głosu na około 600 tysięcy akcji serii A o mniejszej sile głosu oraz sześć milionów akcji serii C. Dotychczasową klasę akcji serii B zlikwidowano.

John Malone nie jest już zatem akcjonariuszem dysponującym największą liczbą głosów w Liberty Media. Jego dominujący, 48-procentowy udział w głosach spadł do około 2,6 procent w zamian za większy „kawałek tortu” — amerykański miliarder otrzymał dodatkowe 3,7 miliona akcji.

Liberty Media zmienia się ze spółki z jednym dominującym akcjonariuszem w firmę, w której rada dyrektorów będzie miała większy wpływ, a przy podejmowaniu kluczowych decyzji będzie musiała zabiegać o poparcie kilku akcjonariuszy. Po restrukturyzacji największym udziałem w głosach dysponują Linonia Partnership LP i Vanguard Group — po około 8,4 procent.

Właściciel praw komercyjnych do Formuły 1 oczekuje, że nowy podział głosów uprości zarządzanie spółką. „Pomaga nam to skutecznie decydować o własnej przyszłości” — przekazało Liberty. Obejmuje to również kontrolę nad ewentualną sprzedażą F1.

Dyrektor generalny Liberty Media Derek Chang zapewnił, że obecnie nie ma planów sprzedaży. Spółka dostrzega dalsze możliwości zwiększania wartości swojej inwestycji. „Nadal koncentrujemy się przede wszystkim na rozwijaniu biznesów, które posiadamy. Jak już wcześniej mówiliśmy, inwestowanie w te biznesy i ich plany rozwoju jest prawdopodobnie naszym najważniejszym priorytetem, gdy rozważamy inne sposoby alokacji kapitału”.

Liberty Media kupiło Formułę 1 w 2017 roku za 4,6 miliarda dolarów. Dziś jej wartość wynosi około 28 miliardów dolarów. Liberty chce powtórzyć ten sukces z MotoGP, które niedawno przejęło pod swoje skrzydła za 3,3 miliarda dolarów.

Pozostaje jeszcze jedno intrygujące pytanie: kto mógł być zainteresowany akcjami Malone’a dającymi prawo głosu, a tym samym Formułą 1? Według Liberty Malone otrzymał kilka ofert. Wśród zainteresowanych prawdopodobnie znajdował się saudyjski Publiczny Fundusz Inwestycyjny, PIF. W 2023 roku spekulowano, że arabscy inwestorzy zaoferowali Liberty Media 20 miliardów dolarów za prawa komercyjne.

„Formuła 1 ma wyjątkowo korzystną strukturę ekonomiczną” — mówił ówczesny prezes rady dyrektorów John Malone. „To spółka giełdowa. Jeśli ktoś da się ponieść emocjom, zechce ją kupić i będzie gotów zapłacić za nią więcej, niż zdaniem rady dyrektorów jesteśmy w stanie wypracować dla akcjonariuszy, to ją sprzedamy. Do tego się to sprowadza”.